20140923-blog-winkel-interieur-horeca-inrichting.jpg
Ronddwalen in het hoofd van een ander
- 6 november 2018 door Edwin -
Een collega-schrijver legde me onlangs ter redactie een verslag voor van een bezoek aan een wel heel bijzonder huisje. Hoewel, eigenlijk is het een heel gewoon huis, gezien vanuit architectonisch perspectief. Het is het interieur dat het onderscheidt van elk ander huis. "Een interieur als extern geheugen," schreef ik naar mijn collega.

Het interieur als extern geheugen. Zo ervaart de bewoner zijn huis echt. Alle ruimtes zijn volgepakt met herinneringen aan ouders en familie. De gebitten van pa en ma hebben elk een speciaal plekje gekregen onder een glazen stolp. Elders ligt een sigarenstompje in een doosje; de laatste sigaar van pa. Een wand is behangen met bidprentjes; de bewoner heeft veel mensen overleefd, maar ze leven voort in zijn huis, zijn externe geheugen.

Gisteren vertelde ik al over het Design Museum Den Bosch. Toen over de tentoonstelling Food is fictie. Vandaag gaan we een zaal hoger naar de tentoonstelling Binnenkijken met Thijs Wolzak. Frederic Baas, de curator, zegt er dit over: “Design is een vorm van zelfexpressie, van de manier waarop mensen zich uitdrukken. Nergens zie je dat duidelijker dan in het interieur. Het is als het ware de spiegel van je ziel en zegt heel veel over wie je bent.” Zie me bevestigend knikken.

In de zaal zijn 23 tot enorm formaat opgeblazen foto’s van mensen in hun interieur te zien. Foto’s op lichtbakken, wat het kijkplezier vergroot omdat het daardoor zo echt en dichtbij lijkt. Prachtige foto’s waarin het lekker ronddwalen is met de ogen. Elke foto heeft een geluidsfragment van een interview met één van de bewoners. Sommige zijn prachtig, zoals die van de vrouw die vaak over huizen en gebouwen droomt, vaak dezelfde. De interieurs zijn haar bekend, uit de droom welteverstaan. Een van de gebouwen, een soort universiteitsgebouw met een donkere, oneindig diepe kelder, mijdt ze liever. “Daar moet je niet komen.”

Unieke interieurs, vaak wat onbeholpen en amateuristisch stijlonvast. Maar dat maakt het wel eigen. Toch zou ik me in geen van de 23 meteen thuis voelen. Waarschijnlijk omdat ik mijn eigen hand er niet in herken, mijn eigen opvattingen en voorkeuren. ‘Binnenkijken met Thijs Wolzak’ laat je ronddwalen in het hoofd van een ander. Tot 17 februari 2019 kan dat nog.





eigen
opvattingen
en
voorkeuren
menu