20140823-blog-horeca-interieur-pimpen.jpg
Voorbij modefotografie
- 12 november 2018 door Edwin -
Eerder deze week berichtte ik over de Beatles-middag bij Tribe. Een dag later zat ik thuis wat teksten uit te werken en grasduinde ondertussen op youtube. Ik begon bij Lonnie Donegan, inspirator van John Lennon, en al spoedig belandde ik min of meer toevallig bij Big Country Blues van Townes Van Zandt, wiens stem druipt van de melancholie. De persoon die het liedje uploadde zette een mooie verzameling portretfoto's van Richard Avedon achter de muziek. Richard Avedon, voor mij een nieuwe naam. Zijn schitterende portretten zouden elk doods interieur tot leven kunnen wekken. Mensengezichten waarop het leven heeft ingewerkt, niet per se vrolijke gezichten.

Wikipedia vertelt me dat Avedon naam maakte als vernieuwend modefotograaf. Hij nam de mannequins uit de studio mee naar buiten en plaatste mode aldus in een alledaags decor. De portretten die bij het liedje van Townes Van Zandt worden getoond, zijn afkomstig uit het boek ‘In the American West’ uit 1985. Niet bepaald modefotografie, wel wonderschoon. Opvallend is dat hij de geportretteerden in tegentelling tot de mannequins wegplukte uit de context van hun dagelijkse werkelijkheid en in de studio voor de camera plaatste.

Introduceer jezelf in het werk van Avedon met Big Country Blues van Townes Van Zandt; het werk van deze twee artiesten versterkt elkaar op wonderlijke wijze.

Wat weet ik eigenlijk van modefotografie?

Niks.

Vandaag pas zocht ik naar werk van modefotograaf Erwin Blumenfeld. Zijn werk doet denken aan dat van surrealistisch kunstenaar Man Ray. Toch kende ik de naam Blumenfeld al langer. Jaren geleden las ik een stukje uit zijn autobiografie op een website over de Eerste Wereldoorlog. Blumenfeld vocht aan Duitse zijde. Hij reed de ambulance en haalde gewonde en gestorven soldaten op van het front. Een schokkend verhaal, niet voor tere zielen.

Modefotografie geeft een gelikte versie van de werkelijkheid. Dit in mijn hoofd aangekoekte beeld zorgde ervoor dat zowel de verhalen als het werk van beide fotografen me verraste. Ik wil hun foto’s aan de muur.





wat
weet
ik
eigenlijk?
menu