20140714-blog-horeca-interieur-beleving.jpg
Bij het zwembad links
- 30 november 2018 door Edwin -
Mijn huis staat in een rijtje op een relatief klein oppervlak. Om mijn hoofd te luchten moet ik dus letterlijk de hoogte in. Mijn werkkamer bevindt zich dan ook op zolder, in het hoogste punt van het huis. Hier schrijf ik mijn teksten en lees ik lastige boeken. Alleen hier (en op het toilet) kan ik mijn aandacht spitsen. Soms droom ik wel eens van een heel groot huis, een labyrintisch paleis, een verzameling ruimtes die een gevoel van ultieme vrijheid oproepen. Een kinderlijk verlangen, lijkt me. Kinderlijk, doch reëel.

Een paar keer per jaar leg ik een betonvloer in huizen zo groot dat je erin kunt verdwalen. Als ik dan vraag wie er allemaal in het huis komen te wonen, blijken het vaak alleenstaande mannen te zijn. Tweeduizend of meer kuub voor een man alleen! Tweeduizend of meer tot in de puntjes afgewerkte kuub. In de kelder komt een zwembad. Buiten duik je erin en binnen klim je eruit.

Meestal komt er ook een garage in de kelder. Een garage voor minstens vier grote auto’s. Een garage en een pomphok en een technische ruimte. En een bioscoop, ja, meestal komt er ook een privébioscoop in de kelder. Ik hoef geen groot huis, troost ik mezelf altijd, maar een privébioscoop zou ik graag hebben.

Pas dwaalde ik tijdens een verloren vijf minuten door zo’n groot huis in aanbouw. Mijn collega’s waren ergens in een van de vele vertrekken in de kelder aan het werk. Mijn mobieltje bliepte, dus ik nam op. Een van de mannen vroeg om mijn hulp. Ik vroeg hem waar ik hem kon vinden. “Je loopt naar de ontvangsthal,” begon hij zijn uitleg. “Dat is de ruimte met die dubbele trap van natuursteen. Vandaaruit ga rechts, de deur door en over die andere trap naar de kelder. Loop dan door de garage, langs de technische ruimte en door een ongeveer twintig meter lange smalle gang naar het hok met twee glazen wanden. Ga daar de twee treden op en dan weer rechts. Loop nu een tiental meters rechtdoor en ga de eerste hoek om. Je kijkt nu tegen de transparante wand van het zwembad. Ga daar links en dan zie je me bezig.”

“Okay!” zei ik. “Tot zo!” Als ik zo’n huis had, zou ik er een metronetwerk in aanleggen. Een metronetwerk en een bioscoop natuurlijk.





binnen
klim
je
eruit
menu