20160118-blog-horeca-inrichting-eerlijk.jpg
Herfstkleuren
- 14 december 2018 door Edwin -
Zou het waar zijn? Zou ik de schoonheid van herfstkleuren pas echt kunnen waarderen nu ik de vijftig gepasseerd ben? Dat schreeuwende rood, het vettige geel, dat bruingerande ijle groen, die bladnerven in een vlies van stopverfwit? Die kleurenpracht is domweg overweldigend. Ik denk niet dat het aan mijn leeftijd ligt, hoewel een paar van mijn vrienden dat anders zien.

Herfstkleuren is een containerbegrip, alsof er een kleurenwaaier zou bestaan waarop ze allemaal vertegenwoordigd zijn. Wie goed kijkt, ziet dat herfstkleuren alle denkbare kleuren, met uitzondering van de puurste blauwtinten, bevatten. Wie goed kijkt, zeg ik. Misschien is dat goed kijken wel enigszins leeftijdsafhankelijk.

De zomer is groen, vele tinten woest groen, het podium voor de bloem. De zomer concentreert haar onbevattelijke kleurvariatie in haar bloemen. De diepe herfst steekt er grauw en verslagen bij af. De prille herfst daarentegen is een wonderschone zwanenzang, getoonzet vanaf een nagenoeg even rijk palet. Mensen die een interieur in herfstkleuren willen, maken het zichzelf lastig.

Onlangs maakte ik een betonvloer in een huiskamer. De klant wilde een vloer in herfstkleuren, liefst gevlekt. De vrouw des huizes had een voorbeeld; mijn collega’s en ik hadden een paar zakken met kleurstof. Het voorbeeld betrof een boomblad dat de vrouw die ochtend uit de tuin had geraapt. Als je met een schuin oog naar het blad keek, overheerste een vettig geel. “Kunnen jullie dat maken?” vroeg ze.

Mijn collega’s en ik keken elkaar aan; ik nam het woord. “Ik denk niet dat we dat kunnen maken,” begon ik. Teleurstelling droop van haar gezicht. “Kom,” zei ik. “Kom, dan kijken we samen eens goed naar dit blad.” Ik wees haar op het vettige geel en op de puntjes schreeuwend rood daarop. Ik wees haar op het bruingerande ijle groen en op de bladnerven in een vlies van stopverfwit.

Haar gezicht klaarde op. Het was of ik haar leerde kijken. Vertederd keek ze me in mijn ogen. “Uw kleinkinderen zullen u dankbaar zijn als u hen dit vertelt,” zei ze met een klein stemmetje. Kleinkinderen? Misschien is het zien van deze seizoensgebonden schoonheid ergens toch wel een leeftijdsdingetje.





een
overheersend
vettig
geel
menu