Baron Munchausen in Oss

- 12 July 2017 door Edwin Timmers -

Die dag was ik waarschijnlijk de enige in heel Oss die dacht aan Baron Munchausen. Misschien kent u hem, de fantast, vliegend door de lucht op een kanonskogel, met een vooruitgestoken sabel in zijn rechterhand. Ik kwam terug van een afspraak en was onderweg naar mijn auto een kilometer verderop.
Op het trottoir dertig meter voor me zeult een jongeman een koffer. Een witte oerdegelijke Samsonite met vier wieltjes onder de korte zijkant. Naast hem op het fietspad fietst zijn liefje met een mobieltje in haar hand. De jongeman praat honderduit en heeft een arm om haar middel. De koffer laat hem bijna struikelen. Ze kussen elkaar, waardoor zij vervaarlijk zwabbert. Ze hebben plezier.

Honderd meter verder is hij het gesjouw met de koffer beu en beseft plots dat het ding dat hem tot last is de oplossing in zich draagt. Hij zet het op de wieltjes, duwt het voor zich uit, versnelt een paar passen en springt er met gespreide benen op. Zijn voeten schrapen de stoep. De koffer rolt hoogstens een meter verder; een paar meter extra als hij met zijn voeten mee stept. Zo berijdt hij zijn valies honderd meter lang. Dan helt de koffer naar rechts, hij springt er vliegensvlug vanaf en kwakt tegen een gazen hekwerk.

Ik nader hen. De jongeman giert het uit en draait zich naar me toe. “Brozniki zivzjen,” of iets vergelijkbaars lacht hij in mijn gezicht. Een Poolse knaap, schat ik. Met zijn Poolse chick, vermoed ik, want zij begrijpt hem wel. Ik antwoord met een wederlach en passeer.

Als ik de rotonde over ben, kijk ik nog een keer om. Hij heeft zijn koffer weer bestegen en stuntelt de rotonde over. Zes of zeven auto’s staan stil. De bestuurders vinden het niet grappig, wat mogelijk te maken heeft met een verzuurd brein of poepdrang.

Vrolijk stap ik een minuut later in de auto. Als ik de parkeerplaats wil verlaten, moet ik de Poolse meid voor laten gaan. Ze heeft een hand aan het stuur, de andere voor haar gezicht. Iets is haar teveel geworden. Ik kijk naar links en daar komt haar maatje. Met gespreide benen zit hij op de koffer, zijn linkerhand om het handvat tussen zijn benen. Zijn gebalde rechterhand steekt recht vooruit in de lucht. Hij zingt een lied waarin triomf meeklinkt. Baron Munchausen heeft het naar zijn zin in Oss.
terug

zeven

eenden

met

1 schot