Chiharu Shiota in Den Bosch

- 31 July 2017 door Edwin Timmers -

Op facebook zag ik dat een deel van het Tribe-team ook al is geweest: de tentoonstelling van Chiharu Shiota in het Noordbrabants Museum in Den Bosch. Het kunstwerk Uncertain Journey maakte ze met 10.000 nietjes en 2.000 bollen rode wol. Voor wie zoals ik niet meteen onder de indruk is van dergelijke getallen: ga toch kijken! Waarom? Omdat het zo mooi is. Ik kon mijn ogen er nauwelijks van losmaken.
In een grote, felverlichte, witte ruimte liggen vier uit draadstaal gebogen roeibootvormen. Deze roeiboten zijn via het plafond verbonden door duizenden rode draden. Spinrag, daar doet het aan denken vanaf een kleine afstand. Of keldergewelven van transparant rood. Wat ook de betekenis van dit werk mag zijn, loop er doorheen en merk dat het iets met je doet. Tijdens mijn bezoek was het aardig druk. Iedereen was onder de indruk en voelde zich op zijn gemak. Nooit eerder zag ik een suppoost zo stralen. Hier stond een man overduidelijk te genieten van zijn arbeid, mede dankzij de schare verwonderde bezoekers.

Er is nog een tweede ruimte met werk van Shiota. Hierin zijn veel foto’s en video’s te zien van haar als performance artist. Performance art is een confronterende kunstvorm, het houdt het midden tussen dans, toneel, conceptuele kunst en sport. Het is altijd live en niet zelden is de kunstenaar naakt. Foto’s en video’s van performances zijn minder confronterend, maar nog altijd eigenaardig; er gebeurt iets wat je nooit eerder zag. Een mooi voorbeeld van een performance is er een van Marina Abrahamovic en Ulay.

Allebei naakt staan ze met nauwelijks een tussenruimte van een halve meter tegenover elkaar in een smalle doorgang in een museum. Bezoekers moeten zich om van de ene zaal in de andere te geraken tussen de twee naakte lichamen door wurmen. Precies dit wurmen, dit rechtstreekse contact met de lichamen van de kunstenaars (of eigenlijk met het kunstwerk) doet iets met de bezoeker en via die ervaring met zijn idee van wat kunst is. Performance art dus, een kunstvorm waarmee Shiota ook weet te raken.

Vergaap jezelf bijvoorbeeld aan de video waarin ze naakt op de grond ligt te slapen, bedekt met een kluwen transparante siliconenslangen waar doorheen een rode vloeistof stroomt. De video wordt versneld afgespeeld. Hierdoor lijkt Shiota’s ademhaling op die van een konijn. De slangenkluwen doet denken aan een veruitwendigde bloedsomloop, alsof het binnenste van de mens naar buiten is gekeerd. Een naakte mens, slapend, is op zijn kwetsbaarst. Iedereen herkent zich erin. “Ssst,” ben je geneigd te fluisteren. “Laat maar even lekker slapen.”
terug

laat

maar

lekker

slapen