De trein haat me

- 26 July 2018 door Edwin Timmers -

Sinds de spoorwegen in Nederland zijn overgestapt op poortjes en paaltjes met in- en uitcheckplicht lukt het mij niet meer zo goed. De OV-chipkaart en ik zijn nog niet aan elkaar gewend. "Dan merken we toch dat we ouder worden," zei een vriend. Ik ben het niet met hem eens. De trein haat me.
De OV-chipkaart kost wat, boetes en kwijtgespeeld saldo meegeteld. Dit wijt ik niet aan mezelf. Nee, zoals ik al zei: de trein haat me.

Vroeger reden er alleen treinen van de NS op het spoor. Tegenwoordig zitten er ook andere bedrijven op, zoals Arriva. En daar wordt het, buiten dat het iets zieligs heeft, niet gemakkelijker van.

In Nijmegen wezen stappen, liep ik het stationsgebouw in. Mijn OV-kaart met ruim voldoende saldo had ik reeds paraat. Ah, de poortjes! Tien of meer op een rij. Easy. Ik houd de kaart bij de sensor en ben erdoor. Ik loop het perron op, stap in de trein, ga zitten en hij vertrekt. Prachtig, wat een souplesse, dacht ik. Zou de trein me eindelijk welgezind zijn? Nee, natuurlijk niet.

De conductrice meldt zich: “Goedenavond. Mag ik uw kaartjes zien.”

Opgewekt, want me van geen kwaad bewust, geef ik haar mijn chipkaart. Ze scant en kijkt me vermanend aan. Ai!

“U heeft ingecheckt bij Arriva,” zegt ze.
“Wat?” schreeuw ik.
“U heeft ingecheckt bij Arriva,” herhaalt ze. “En u reist nu met de NS.” Hierop begint ze aan een verwijtende preek met een moraliserend einde.

De helft van de poortjes op station Nijmegen zijn van Arriva. “Dat had u kunnen en moeten weten,” spreekt ze streng. Als ik haar vraag hoe ik dat had moeten weten, antwoordt ze dat dat mijn eigen verantwoordelijkheid is. Mijn bloedtemperatuur stijgt. Maar ik houd me in. Ik mag blij zijn, vindt ze, want ik krijg geen boete. Coulance heet dat. De jongen voor me checkte ook verkeerd in, blijkt. Dat ligt aan de jongen, meent de conductrice, niet aan de meelijwekkende organisatie van het Nederlandse spoorverkeer.

De jongen is bijna dertig jaar jonger dan ik ben. Leeftijd is dus niet de oorzaak. Spoorbedrijven verafschuwen hun reizigers. Ze vinden ze dom. Tijd voor een grootschalige reflectiesessie.
terug

grootschalige

reflectiesessie