Dikke buik uit een pakje

- 11 October 2018 door Edwin Timmers -

Gisteren at ik veel. Ik zat tegen de explosiegrens, zoveel. Er verdween schrikbarend meer voedsel in me dan nodig was om mijn bescheiden honger te stillen. Waarom deed ik dit? De vriendin van mijn zoon las de vraagtekens in mijn blik en redeneerde dat mijn vreetbui alles te maken had met een gistextract van Oosterse origine. O?
Ik raadpleegde internet, wetende dat foodtopics daar nagenoeg altijd behoorlijk paranoïde worden behandeld. Ik raadpleegde internet dus met tegenzin.

De informatie van het Voedingscentrum is neutraal feitelijk. Gistextract (of zeewier) wordt door fabrikanten toegevoegd om de hartige smaak van producten (de umamismaak) te versterken. Alleen glutamaat heeft die smaak. Glutamaten hebben een E-nummer (E620 t/m E625). Fabrikanten die geen E-nummers op hun verpakking willen, voegen daarom ingrediënten toe, zoals gistextract of zeewier, die van nature veel glutamaat bevatten.

“E 621 staat ook wel bekend als Ve-tsin en Monosodiumglutamaat (MSG),” meldt een andere website, die een al wat verontrustender verhaal vertelt. Het stofje verbreekt de verbinding tussen ons verzadigingscentrum in de hersenen en de maag waardoor de hersenen van de maag niet meer het sein ‘vol’ doorkrijgen en we blijven eten. Daarom bevatten de meeste zoute en hartige kant en klare levensmiddelen en maaltijdmixen glutamaten. We moeten onze pens tenslotte volstouwen.

We aten een vegetarische maaltijd. “Ruim 1600 gram groenten!” zei mijn partner, de kok gisterenavond. Ik ruimde af, met moeite, want pufte als een oude stoomloc. Een buik die voelde als een berstensvolle ballon.

In de keuken lag een pakje. ‘Dagje geen vlees’, las ik, een product van Maggie. Ik zocht de ingrediëntenlijst. Tada! Gistextract. Tering, wat een irritante naam: ‘Dagje geen vlees’. De marketingdivisie van Maggie verdient billenkoek. Hoewel, van mij zullen ze geen last meer hebben. Ik ben klaar met die pakjes. Maggie komt er hier niet meer in.
terug

O

Oosterse

Orgine