Drank, drugs en seks

- 14 May 2018 door Edwin Timmers -

We zullen hooguit veertien zijn geweest, mijn basisschoolvrienden en ik. Eerst worstelden we om uit te maken wie het sterkst van ons zevenen was, vervolgens bespraken we het einde van de wereld. Hormonen gierden door ons lijf, zeg ik nu. Toen wist ik dat niet. Een van ons wierp de vraag op wat we zouden doen als nu, op dit moment, de atoombom zou vallen. We kozen allemaal voor seks met het mooiste meisje - we waren toen nog allemaal hetero. Drinken deden we nog niet en drugs kenden we niet. Seks kenden we trouwens ook niet, maar we hadden begrepen dat dat iets fantastisch moest zijn.
Als de wereld vergaat, ga je lekkere dingen doen, niet eerder. Nee, pas als je weet dat de wereld vergaat, ga je helemaal los. Een van mijn huidige vrienden denkt dat de mensheid er binnen afzienbare tijd aan gaat. Hij geeft filosofieles op de universiteit en staaft zijn denken over de beroerde toekomst van de mensheid met beargumenteerde voorspellingen uit recente en stokoude filosofische literatuur. Overtuigende voorspellingen in moeilijke volzinnen. Mijn vriend geeft zich echter niet over aan drank, drugs en seks. Okay, hij doet daar wel aan, maar fietst daarna braaf naar de universiteit.

Onze wereld vergaat. “Het zal mijn tijd wel duren,” zei een vijfenzeventigjarige gisteren. Hij meende dat het met de wereld niet meer goed komt, maar gaf toe dat dat evengoed een gevolg van zijn leeftijd is. Hij ziet zoveel gekke dingen gebeuren, allemaal voortekenen. “Zonnepanelen, alles leggen ze dicht met die dingen! En de boeren krijgen overal de schuld van. Nu schijnt de zeespiegel te stijgen door CO2 van koeien. Ha! Ik hoorde iemand op de radio die zei dat niet de zeespiegel stijgt, maar de bodem daalt. En zo is het.”

We dronken een pintje op dit goede nieuws. Verder verzweeg ik dat de zeespiegel wel stijgt. Dit door stijgende temperaturen, deels vanwege het broeikaseffect, dat deels door mensen wordt veroorzaakt, door mensen en hun dieren, die scheten laten waarin veel methaangas – met CO2 ook een broeikasgas – zit. Tegelijk daalt inderdaad de bodem, vooral in moerige gebieden. Grond klinkt in door ontwatering, door een kunstmatig verlaagd grondwaterpeil. Ontwatering is een voorwaarde voor een optimale landbouw. Dit liet ik ook voor wat het was. Ik zette de fles bier aan mijn lippen. De drank versterkte de loomheid die door de lange nacht ervoor nog in mijn lijf zat.

Het was alweer bijna licht toen ik naar bed ging. Ik moest en zou het boek Zeitoun van Dave Eggers uitlezen. Het boek gaat over de overstroming van New Orleans in 2005 als gevolg van de orkaan Katrina. Dave Eggers koos ervoor om hierover te vertellen aan de hand van de ervaringen van een man (Zeitoun), zijn gezin en een stel naasten.

De stad staat onder water en is nagenoeg verlaten. Reeds een paar dagen na de overstroming beginnen plunderingen door kleine groepjes. Deels plunderingen om te kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften (water en eten), deels om er rijker van te worden. Mijnheer Zeitoun blijft in de stad om andere achterblijvers te redden of te helpen, en om zijn huis te bewaken. Hij vergelijkt zijn wereld met die van na Noah’s zondvloed. En nee, hij geeft zich niet over aan drank, drugs en seks. Hij probeert te redden wat er te redden valt en bidt dat het water spoedig zakt zodat hij kan beginnen met de wederopbouw.
terug

helemaal

los

gaan