Een open boek

- 16 February 2018 door Edwin Timmers -

Wie durft er nog op te vertrouwen betrouwbaar gevonden te worden zonder dat van de daken te schreeuwen?
Max en Robert, geliefden, staan naast elkaar aan het aanrecht in de keuken. Max snijdt prei en Robert pelt knoflook. "Vind je mij betrouwbaar?" vraagt Robert aan zijn lief. Max kijkt hem eens diep in de ogen en schudt zijn hoofd om zijn verbazing te accentueren: "Wat?" Robert vraagt hetzelfde nog eens. "Ja," antwoordt Max met een spottend lachje. "Ik vind je betrouwbaar." Robert zegt dat hij dat fijn vindt, want hij denkt er zelf ook zo over. De weken erna blijft Robert te pas en te onpas zeggen dat hij betrouwbaar is. Om zijn gelijk te staven, noemt hij namen van mensen die er ook zo over denken. "Jeroen vindt mij betrouwbaar, Josje, Mieke, Evert en ook Carolien, die het zelfs op een papiertje krabbelde, hier, kijk maar."

Door over iets te praten, brengen we de waarheid aan het licht. Ons is geleerd dat dat altijd goed is. De denker Michel Foucault schreef mooie teksten over de biecht, wat niets anders is dan een ritueel om de waarheid aan het licht te brengen. In het verlengde hiervan zag Foucault al ons gebabbel over seks niet als teken van vrijheid. Iets of iemand dwingt ons daartoe. Hoe meer we erover praten, hoe beter dit onderwerp in kaart kan worden gebracht en dus hoe meer controle er over ons kan worden uitgeoefend. Raar? Valt mee. Als niemand over seks praat, weet niemand wat ‘normale’ seks is. Als iedereen over seks praat, kan bepaald worden wat ‘normale’ seks is, en wordt dus duidelijk wat abnormaal is en wie abnormaal is. Het neigt naar statistiek.

We leven in een tijd waarin we open en transparant moeten zijn, waarin we onszelf letterlijk ‘bloot’ moeten geven. Alles moet gezegd worden omdat we geloven dat we leren van een permanente stroom van kritiek en complimenten, omdat we menen dat we daar ‘beter’ van worden. Een persoon die of bedrijf dat zich als transparant voordoet, vinden wij betrouwbaar. Denk maar aan de beoordelingsapplicaties op websites: “Wat vindt u van onze service?”

Een vriend kocht een boek bij Bol. Een zeikboek, vond hij. Omdat Bol hem vroeg een recensie van zijn aankoop op hun website te plaatsen, woog hij zijn woorden en schreef een korte, doordachte en kritische review. Bol plaatste de review niet, want Bol wil geen kritiek. Bol wil verkopen, zoveel mogelijk en daarom veinst Bol transparantie. Mijn vriend koopt geen boeken meer bij Bol. Hij vertrouwt het zaakje niet.

Als je wilt dat mensen je betrouwbaar vinden, hoef je maar één ding te doen: ervoor zorgen dat je betrouwbaar bent. Klantbeoordelingssystemen zijn dan niet nodig. Het geld dat je hiermee bespaart, kun je investeren in een ruikertje, een Belgische bierborrel of een Halal vleespakket voor je personeel, opdat zij klanten monter en voorkomend te woord staan.
terug

investeer

in

een

ruikertje