Gekte op het podium

- 18 October 2018 door Edwin Timmers -

Het gebeurt niet vaak, maar als het gebeurt, dan wankel ik: gekte op het podium, een bandleider die gevangen lijkt in het staartje van zijn psychose, tegelijk triest en opwindend. Je moet er wel voor van het geijkte popmuziekpad, je moet ervoor naar de garage- en punkrock. Je ervaart iets dat echt is, hoe wrang ook de combinatie met gekte. Geen maskerade, geen nep.
Ik bezocht het dansfeest Shindig in Nijmegen, de zevende editie geloof ik. Shindig laat zo goed als vergeten muziekstijlen een lange avond lang herleven. Rock’n’roll, obscure sixtiespunk, surfmuziek, authentieke rhythm & blues en soms wat soul. Kaasje. De editie van zaterdag jongstleden dreef helemaal op livemuziek. Zes bands, waarvan de laatste, het Deense Powersolo, begon om half drie ’s nachts.

Shindig vindt plaats in Brebl, een verzameling horeca-ruimtes in de oudste panden van de Honigfabriek aan de Waalbanddijk. Feesten in opgelapt industrieel erfgoed; als je er oog voor hebt, is alleen de locatie al een bezoekje waard. Gelukkig hebben steeds meer mensen er oog voor. Ik arriveerde ’s avonds rond tienen en de terrassen zaten dankzij het voor oktober opvallend zwoele weer nog vol.

De eerste bands brachten hun versie van de authentieke de rock’n’roll en rhythm & blues zeer professioneel en met veel enthousiasme en souplesse. Feestmuziek, tikje rauw, zoals het hoort en hoogst onderhoudend. Het publiek danste en schudde de billen. Goeie sfeer, die me opwarmde voor de afsluiter.

Powersolo is een trio, twee gitaristen en een drummer. De stemming van de bandleider leek te zijn opgefokt met een flinke mop speed. Zijn blik was priemend, op het bezetene af. Alle spieren in zijn pezige, magere lijf waren gespannen. Hij bewoog zich als een ADHD’er zonder medicijnen, een beweeglijkheid die ongemerkt oversloeg op het publiek en zo onrust genereerde. Tanden ontdekte ik niet in zijn mond. Zijn doorleefde, om niet te zeggen, gehavende gezicht maakt het moeilijk zijn leeftijd te raden; ik schat ergens tussen de dertig en veertig. Een man die op straat heeft geleefd. Vanaf de eerste toon leek de zaal onder stroom te staan. De primitieve liedjes werden niet gemusiceerd maar gespuugd met aangespannen nekspieren. Ik was verkocht.

Shindig is goed voor de mens. Muziek voor de onderbuik. Ontdek dat zelfs de zwaarste heavy metal het qua impact aflegt tegen de intensiteit van popmuziek die minstens vijftig jaar oud is. Deze muziek werd toen gewoon op de radio gedraaid! Ontdek dat de huidige popmuziek vooral braaf is. Dump Ed Sheeran en zijn bibberige maten. Bezoek Shindig, al is het maar voor de fantastische oud-industriële locatie met uitzicht op de Waal bij nacht. Ga met een stel vrienden en dans en drink de hele nacht. Vind Shindig op facebook en Brebl via Google Maps.
terug

dump

ed

sheeran