Glorieus op je bek gaan is best lastig

- 14 September 2017 door Edwin Timmers -

Ik schrijf de liedjes voor de band waarvan ik deel uitmaak. Elk nieuw liedje begint thuis achter mijn gitaar. In het repetitielokaal speel ik nieuw werk voor, waarop de andere twee bandleden inhaken. Langzaam werken we samen naar een af liedje. Hoe mooi iets nieuws thuis ook mag lijken, in het repetitielokaal valt het nogal eens door de mand. Het geduld en vertrouwen van mijn bandgenoten verrast me telkens weer. Ik lees van hun gezichten hoe het nieuwe deuntje ervoor staat. In het repetitiehok durf ik op mijn bek te gaan, hoewel daarmee niet gezegd is dat ik ervan geniet. Op je bek gaan is peanuts in een vertrouwde omgeving, daarbuiten is het stukken lastiger.
Ik heb het er nog nooit met John van Tribe over gehad, maar ik denk dat hij de onzekerheid bij de presentatie van een nieuw interieurontwerp wel moet herkennen. Creatievelingen moeten nu eenmaal vaker met de billen bloot.

Krijgt een interieurontwerp net als een liedje ook pas zijn definitieve vorm in samenspraak met anderen? En is dat iets waarop je moet leren vertrouwen? Moeten we het toch eens over hebben, John!

Een vriend liet me een paar maanden geleden weten eindelijk de vurig gewenste plaat van Malvina Reynolds binnen te hebben. Hij vergezelde dit heuglijke bericht met een hyperlink naar het liedje ‘I don’t mind failing’ op YouTube, waar ook de hoes van de plaat te zien is. Luister naar haar stem terwijl je de hoesfoto op je laat inwerken. Succes verzekerd!

Het derde couplet gaat zo:

I don't mind failing in this world,
I don't mind failing in this world,
Somebody else's measuring scale of
Win or lose doesn't tell the tale, so
I don't mind failing in this world.

Als ik de derde en vierde versregel goed lees, heeft falen volgens Malvina een externe oorzaak. Het zijn kortom de anderen die de maatstaf voor al dan niet falen bepalen. Ik vind het knap als mevrouw Reynolds echt onverschillig is voor falen. Misschien moeten we falen wat luchtiger benaderen, als een proces van vallen en opstaan, of gewoon als voortploeteren. Of zou Malvina falen als iets hoopgevends zien? Dat de oplossing in de fout verborgen zit en eruit voortkomt?

Tegenwoordig wordt elk basisschoolkind op het hart gedrukt dat het fouten moet durven maken, want van fouten kun je leren. Het zou mooi zijn als, jaren later, zijn werkgever er hetzelfde over denkt. Dat je leert van fouten, klopt. Toch maakt niemand graag een fout. Bovendien kunnen fouten in sommige professionele omgevingen (de operatiekamer bijvoorbeeld) zelfs dodelijk zijn.

“All of old. Nothing else ever. Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better.”

Dit befaamde citaat van Samuel Beckett zegt dat falen zo oud is als de wereld. Wie probeert, faalt. Maakt niet uit. Begin opnieuw en faal beter. Beckett schetst met deze paar woorden de stapsgewijze vooruitgang.

Op mijn bek gaan, ik vind er niks aan. Waarom doe ik dan dingen waarbij het falen is ingebakken? Zou het de vooruitgang zijn, het in kleine stapjes beter worden, het gloren van iets moois aan de horizon? Dit laatste is het: het geloof dat je bezig bent met iets moois, zonder te weten wat het precies gaat worden. Alleen met iets moois voor ogen is falen draaglijk. Klopt dat, John?

* Het hogere doel, of dat nou een prachtig interieur, presentatie of vet kunstwerk is maakt het 'falen' ergens onderweg inderdaad een stuk draaglijker. Toch is dat 'falen' iets wat er blijkbaar bij hoort. In de afgelopen 25 jaar hebben we nooit in 1X de Finsh gehaald, als je begrijpt wat ik bedoel. Misschien ligt het in het feit dat we bij Tribe niet graag 2X hetzelfde maken. We proberen onszelf en hetgeen we maken steeds weer opnieuw uit te vinden. En dat gaat nou eenmaal met vallen en opstaan gepaard. Ik geloof dan ook niet zozeer in het woord 'falen' als dusdanig, als er ergens iets mis gaat lossen we dat altijd op. Wat overigens bewezen een hoge klantwaardering krijgt. De brui ergens aangeven, is in mijn optiek pas echt falen. En dat hebben we in die 25 jaar werkelijk nog nooit gedaan.
terug

I

DON'T

MIND

FAILING