Goochelshow

- 11 July 2018 door Edwin Timmers -

Sommige dingen wil je niet uitleggen en andere dingen hoef je niet uit te leggen. Dit besefte ik na het bijwonen van een goochelshow.
De goochelaar zou optreden in een recentelijk opgeknapt dorpshuis. De make-over heeft geresulteerd in bijzonder sfeervol en smaakvol interieur. Het mooiste accent was misschien wel de enigszins ruw gemetselde bakstenen muur nabij de bar met verzonken voegen en willekeurig bestreken met brede vegen witte muurverf. Een warm uitgelichte hoek, en toch ervaar je er de koele beschutting van een gekalkte keldermuur. In een ruimte verder zou de goochelaar zijn ding doen.

Het was een maandag na een intens, want feestrijk weekend. Zaterdag stond ik met mijn band op de planken in een dorpskroeg vlakbij. Met de resten van die avond nog in mijn bloed fietste ik op zondag naar een doodgewone verjaardag, die zich echter ontwikkelde tot een sterkeverhalenparade met een gestaag groeide hoeveelheid lege flessen op tafel. Hierna was een avond thuis goed geweest. Maar omdat ik goochelshows graag zie, stapte ik maandag toch weer op mijn fietsje.

De show was goed. Na afloop bood mijn zwager me een pilsje aan in de prettige bar. De goochelaar sloot even aan. Ik complimenteerde hem en voegde eraan toe dat hij me niets hoefde uit te leggen – iets wat hij ook niet van plan was te doen. “Hoeft ook echt niet,” zei ik. “Ik weet dat je ons om de tuin leidt en precies dat, die kunde, waardeer ik zeer.” Een vrouw voegde zich bij ons en de goochelaar liep door naar het belendende tafeltje. De vrouw begon een gesprek over entertainment in de regio. Ze was goed op de hoogte.

"Ik was zaterdag in die kroeg, je weet wel, in H***. Dat bandje met die kerels hier uit de buurt speelde er. Maar dat vond ik echt niks".
"Ow!" zegt mijn zwager, terwijl hij me al wijzende in het gesprek betrekt. "Da's het bandje waar hij in speelt".
Er volgde een pracht van een ongemakkelijke situatie. Die wil ik best uitleggen, maar ik denk niet dat dat hoeft.
terug

bandje

uit

de

buurt