Heerlijk Heineken, helder?

- 09 October 2018 door Edwin Timmers -

Op de website van een Engelse krant las ik een artikel over de toename van kromme slogans in reclame-uitingen. De schrijver van het artikel ergert zich aan kreten als deze: 'Live your unexpected', 'Start your impossible'. Deze opzettelijke verminkingen zijn voorbeelden van language DJing, aldus een reclamemaker, die zijn oordeel niet voor zich houdt: "In reality it's just lazy creative work. Copywriting is a lost art."
Language DJing? WTF? Ik denk dat hij DJ’en met taal bedoelt. De copywriter als diskjockey, niet achter de draaitafel, maar eenzaam en alleen achter zijn schrijftafel. Scratchen met taalsamples. ‘Zo, nu eerst een Ba-Ba-Bav Grolsch!’

Elke reclamemaker weet dat je de consument moet irriteren, niet teveel, een beetje. Denk hierbij aan wasmiddelenreclames. Denk eigenlijk aan alle reclames. Die lullige vent van de AH tv-spots. Zappen! Of die schril schreeuwende hamsters met hun “Hamsteren!”

Kromme slogans werken omdat ze het irritatiegebied in de hersenen wakker schudden, triggeren zogezegd. Of dit te zien is op neurologische scans, weet ik niet, maar het klinkt wel goed, toch?

‘Vanavond ik eet soep.’ Dit is geen reclameslogan, wel is het een rare zin. Wat eet je? Ik eet soep. Wat eet je vanavond? Vanavond eet ik soep. De woorden ik en eet veranderen op onverklaarbare wijze van volgorde in de zin. Lastig voor niet-Nederlandssprekenden.

De zinsconstructie ‘vanavond ik eet soep’ schijnt dan ook het grootste struikelblok te zijn voor mensen die Nederlands leren als tweede, dus nieuwe, taal. Dit brengt me op een idee. Als kromme slogans gemeengoed worden in de reclamebranche, moet we serieus overwegen nieuwe Nederlanders in die branche aan een baan te helpen.
terug

is a

lost

art