Het mag wat kosten

- 24 September 2018 door Edwin Timmers -

Weten wat je waard bent. Klinkt goed, maar weet het maar eens. De jongeman die me om vuur vraagt, weet dat er gerust 20.000 euro voor een logo wordt neergeteld. In bepaalde kringen welteverstaan, niet de kringen waarin hij vertoeft. Daarom haalde hij zelf die buit nog niet binnen, maar, verzekert hij me, het bestaat. Ik geloof hem graag.
"Hoe bepaal jij wat je wilt hebben voor een logo en huisstijl?" begin ik het gesprek onder rokers. Hij blaast uit en zint op een antwoord. Hij neemt nog een hijs. "In het begin deed ik het wel eens voor niks. Voor vrienden en familie en bekenden en zo." Hij probeert de rook die uit zijn mond walmt te ontwijken.

“De groep van bekenden werd zeker steeds groter?” vraag ik hem niet zonder ironie. Hij knikt. “Zeker. Maar op zeker moment ben je daar klaar mee. Dan werk je jezelf met de beste bedoelingen uit de naad tot diep in de nacht. And all you get is a motherfuckin’ bierpakket!”

“Lekker,” zeg ik. “Dus eigenlijk bepaal je de prijs uit zelfbescherming. Om te voorkomen dat je overwerkt raakt, gooi je de prijs omhoog. Belt er niemand meer, dan is ie te hoog; blijft het druk, dan moet ie hoger. Zoiets?” Opnieuw probeert hij de rook uit zijn mond te ontwijken. “Deze sigaretten roken teveel. Maar ja, je moet iets als ze je merk niet hebben. Maar euh, het gaat er eigenlijk om erachter te komen hoeveel je waard bent. Sommige bedrijven vragen gerust 20.000 euro voor een logo. Komt er eigenlijk op neer dat ze hun eigen goede naam koppelen aan de goede naam van een ander bedrijf. Ze maken de sier met elkaar.”

“En dan mag het dus wat kosten, als je de sier met elkaar maakt?” vraag ik. Hij lacht, blaas rook uit en lacht nog eens. “Ik denk echt dat het dat is, ja. En dat is het ook waard. Het reclamebureau bedenkt ten slotte wel het gezicht van de klant, zijn I-DEN-TI-TEIT zogezegd.” Ik vraag hem of hij niet ook het logo van de ING-bank had kunnen ontwerpen. Kan hij, daar twijfelt hij niet over. “Maar de ING zal mij niet bellen.” Onze sigaretten zijn tot peuken gekrompen. We kijken naar elkaars lege bierglas.

“Stel nu dat jij werkte voor het bureau dat het logo van ING ontwierp. Sterker nog, dat jij hun logo had ontworpen. Zou je daarvoor dan een substantieel deel van die 20.000 krijgen?” Hij schudt zijn hoofd. “Tuurlijk niet. Lijkt me ook logisch, want zo werkt het gewoon niet.”

Omdat ik het logische ervan niet snap, steek ik mijn bierglas in de lucht. “Bier heeft hier een vaste prijs. Alle personen achter de bar vragen vreemd genoeg hetzelfde. Zullen we?”
terug

a

Motherf*ck*ng

bierpakket