Huwelijksaanzoek

- 21 September 2018 door Edwin Timmers -

Mannen onder elkaar. Wie denkt van zichzelf dat hij de prins op het witte paard is? Kleine toelichting: de prins op het witte paard is de ware. Zijn er mensen die zich de ware vinden? Voor alle duidelijkheid: ik heb het over de liefde.
Een jaar of acht geleden deed ik een cursus. Met een van de medecursisten kon ik goed overweg. Ik was haar praatpaal. Lichamelijke ongemakken, alles achtte ze geschikt voor mijn oren. Zaten we in een drukke bus op weg naar het centraal station, dan klapte ze op volle spreeksterkte uit de school over haar onlangs doodgebloede verhouding met een andere cursist. Willekeurige medepassagiers betrok ze in het gesprek. Die ene keer klampte ze een jonge studente aan de andere kant van het gangpad aan om haar te vragen of het nu echt zo raar was om te verlangen naar de prins op het witte paard. De studente kreeg een kleur, maar gaf toe die queeste niet raar te vinden. Mij werd niks gevraagd, aangezien ik een praatpaal was. Zou ze het mij gevraagd hebben, had ik moeten antwoorden dat ik het wel raar vind. De ware liefde is iets van de laatste decennia.

Twee Scheveningse vissersvrouwen op leeftijd vertellen in een interview over de liefde in de gemeenschap van vissersgezinnen. De mannen waren na lange perioden van afwezigheid telkens 48 uur thuis. “Er waren ook geen echtscheidingen,” zegt de eerste vrouw. “Je kreeg de kans niet om ruzie te maken. Het huwelijk bleef altijd vers.” De tweede vult aan: “En als je het niet goed met elkaar kon vinden, was 48 uur nog net samen te doorstaan.”

Afgelopen zaterdag was ik op een festival. Voordat de volgende band begon werd onze aandacht gevraagd voor een man met een boodschap. Het prachtliedje ‘Ik heb een meisje’ van Lucky Fonz III werd gestart en een razendstrak gekapte jongeman in antracietgrijs maatpak nam een microfoon van de standaard. Hij richtte zich tot een verbouwereerde vrouw in het publiek. We waren deelgenoot van een live-huwelijksaanzoek. Tranen stroomden al gauw over de meisjeswangen, publiek dol, enzovoorts. Jaren van desastreus cynisme hebben me blijkbaar blind gemaakt. Ik was ervan overtuigd dat de prins op het witte paard niet bestond. Maar hier stond hij, althans, hij bestond in de gelukzalig glanzende ogen van een huilende vrouw.
terug

48

uur

thuis