In een doosje

- 22 March 2018 door Edwin Timmers -

'Ik zou je in een doosje willen doen' zong Donald Jones in 1957. Annie M.G. Schmidt schreef de tekst. Misschien kent u het, misschien niet. Hoe dan ook, ik vind het een mooi beeld: alles wat je liefhebt, alles wat je mooi vindt in een doosje doen en dit overal mee naartoe nemen zodat je er af en toe naar kunt kijken.
Gisteren bezocht ik de tentoonstelling A Chinese Journey. The Sigg Collection in Het Noordbrabants Museum in Den Bosch. Vier zalen vol fantastische hedendaagse Chinese kunst. Ik keek mijn ogen uit, zo mooi. 'Ik zou je in een doosje willen doen' dacht ik. De hele tentoonstelling in een doosje zodat ik er op elk moment van de dag even naar kan kijken. Maar dat kan helaas niet. Dus ga ik binnenkort nog een keer.

Ieder museumbezoek levert wel een paar werken op waarvan de indruk zich in het geheugen vastzet. Deze voorstelling in het Noordbrabants Museum heeft minstens zes van die werken, minstens. Het heeft geen zin om te proberen de indruk die de werken maakten hier aan de hand van die werken te beschrijven. Daarom maar op een andere manier.

Ik was net vader geworden. Er lag een piepklein mensje in het wiegje dat al maanden op onze slaapkamer stond. Zo klein als het mensje was, zo klein waren de geluidjes die eraan ontsnapten. Ik had genoeg te doen als kersverse vader, maar alles wat ik deed combineerde ik met een vlugge blik op dat kleine mensje in de wieg. Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden, natuurlijk omdat ze zo mooi was, maar ook omdat het niet te bevatten was.

De Chinese kunst in het Noordbrabants Museum heeft niets van doen met mijn eerste kind. Wel ervoer ik het onbevattelijke terwijl ik door de zalen dwaalde. Opnieuw en opnieuw moest ik langs de werken. Na drie smulrondes stapte ik op mijn fiets. U heeft tot 18 juli de tijd. Ga deze tentoonstelling zien!
terug

tot

18

juli