Indoor festival met gierlier

- 15 November 2017 door Edwin Timmers -

De Verkadefabriek in Den Bosch blijft een fijne plek. Sterker nog: ik zag er al zoveel moois, dat de plek eigenlijk niet meer stuk kan. Kent u de foyer bij de ingang van de grote zaal? Nee? Zeker eens gaan kijken, bij voorkeur in het donker. Door de uitgekiende belichting binnen wordt alles wat je door de hoge glazen wand buiten ziet van een zachtaardige melancholische stroperigheid. Afgelopen zaterdag spatte er sprankelende jazz van de draaitafels.
November Music is een indoor festival voor spannende muziek. Wat spannende muziek is? Bezoek volgend jaar November Music en je weet het. Dit jaar zag ik zeven violisten op een rij de meest bijzondere, soms ronduit spookachtige klanklandschappen vormen. Eigenlijk zou ik nu moeten uitleggen wat een klanklandschap is. Dat zou ik graag doen als ik niet gauw verder moest, maar geloof me dat het mooi was.

In de Clubzaal van de Verkadefabriek zag ik het gezelschap Soriana, waarvan de Syrische, momenteel in Geneve wonende, saxofonist Basel Rajoub de spil is. Zacht spelen, bijna hees, met Arabische toonbuigingen. Maar ook potig, knipogend naar Westerse muzikale krachtpatserij.

Feras Charestan bespeeld de kanun, een Arabische cimbalon volgens kenners. Een cimbalon kun je met een beetje fantasie een knieharp noemen. Charestan beroert dit instrument als een meester in het liefdesspel. Erotiek voor de oren.

Percussionist Andrea Piccioni toverde met de vingers van twee handen een volledige slagwerkbatterij uit een instrument dat op een gewone tamboerijn leek. Wat een genot. Ondertussen bewogen de hoofden van alle bandleden sensueel als golven op een tevreden zee mee op het motorische genie van Piccioni.

Het vierde bandlid was Matthias Loibner op draailier. De draailier, of Hurdy Gurdy in het Engels, is een instrument dat groot was in de Middeleeuwen, doch naar de huidige überhippe maatstaven een volstrekt niet-sexy instrument. Als iemand me tevoren verteld had dat ik ging luisteren naar de verrichtingen van een draailierspeler, zou ik vertwijfeld op mijn kop gekrabd hebben. Maar, ik verzeker u, als de naam Matthias Loibner op de poster staat, koop dan gerust een kaartje. Loibner is de Jimi Hendrix van de draailier. Wat hij uit dit exotische instrument tovert is geweldig. Hangende boventonen waarop de Rajoub met zijn blaasinstrument inhaakte, tonen uit twee instrument die heel even versmolten om meteen daarna ieder hun eigen weg te gaan.

Wat deze vier mannen daar die avond samen maakten zal ik niet snel vergeten. Prachtig, schitterend, geweldig: meer dan die superlatieven heb ik niet, wetende dat het dieper raakte. Ik zei het al: de Verkadefabriek blijft een fijne plek. Sterker nog: door al het moois dat ik er zag, kan de plek niet meer stuk.
terug

het

motorische

genie