Nudges

- 16 August 2018 door Edwin Timmers -

Nu wordt het gezellig! Let op!
"Recente gedrags-economische onderzoeken laten zien dat de manier waarop keuzes gepresenteerd worden een enorme invloed heeft op onze beslissingen. Marketeers en creatieve professionals maken al decennialang gebruik van de keuzearchitectuur om de consumenten bij hun keuzeprocessen te begeleiden."

Vage shit? Een voorbeeld.

Je staat voor een winkelschap waarin twee merken afwasmiddel zonder prijs- en kwaliteitsverschil staan. Welke van de twee kies je? Lastig, maar de winkelier helpt je bij het maken van je keuze: het afwasmiddel dat hem het meeste oplevert, zet hij op ooghoogte, het andere op voethoogte. Het product op ooghoogte zal het beste verkopen.

Een stel wetenschappers vertaalde deze klassieke marketingtechnieken en inzichten uit de gedragseconomie naar de publieke sector. Tegelijk introduceerden ze de term nudge, dat letterlijk vertaald ‘een zacht duwtje in de goede richting’ betekent. Met nudges is menselijk gedrag in de publieke ruimte te sturen. Een zeer recent voorbeeld.

De gemeente Rotterdam legde kunstgras en plastic bloemen aan rond de ondergrondse afvalcontainers in de Tarwewijk – grappig detail: zowel het gras als de bloemen zijn hufterproof. In enkele maanden is de hoeveelheid rotzooi nabij de ondergrondse containers met 85 procent afgenomen. Nudges werken!

Mag je een dansvloer in een kroeg ook een nudge noemen? Als een uitbater denkt dat zijn klandizie zijn zaak gelukkiger verlaat als ze hebben gedanst, zorgt hij ervoor dat er ruimte is om te dansen. Ik denk dat een dansvloer een nudge is om het volk aan het dansen te krijgen.

Als een uitbater wil dat mensen met elkaar praten, dan zet hij een zwetspot – een recente hype – op tafel. Vorige week at ik patat in een zaak waar zo’n pot op tafel stond. Een zwetspot is een glazen jampot gevuld met kaartjes waarop vragen staan.

“Welke drie dingen in je leven zou je niet willen missen?” vroeg mijn vriendin. Terwijl ze het zwetskaartje terug in de pot stak, dacht ik na. “Onze auto,” antwoordde ik. Mijn vriendin keek me teleurgesteld aan. “Okay, onze auto. En wat nog meer?” Ik kon verder niks bedenken. “En ik dan?” vroeg mijn vriendin. “Kun je mij wel missen?” Omdat ik deze vraag had verwacht, stelde ik mijn reactie zo lang mogelijk uit. Op het moment dat ze pissig haar armen over elkaar sloeg, zei ik: “Maar lieverd, jij bent toch geen ding.”
terug

en

ik

dan?