Pure functionaliteit

- 28 December 2017 door Edwin Timmers -

Snacken uit de muur is de meest efficiënte manier van uit eten. Tegelijk is er weinig aan. Maagvulling, meer niet. Afgelopen weekend was ik met een stel vrienden in Gent. Om aan te sterken voor het tweede deel van de avond stuiterden we een snackcorner binnen, een zaak die de efficiëntie van een snackmuur benadert.
Als je wilt weten wat een interieur doet met beleving, kun je het beste in deze zaak beginnen. Hier is het interieur de sluitpost der sluitposten. Achterin staat een kleine koelvitrine waarin een tiental snackvarianten liggen te bruinen. De ruimte voor de vitrine is helemaal leeg op twee grote koelkasten tegen de muur na. Een ruimte van zo’n veertig vierkante meter waarin de mondjesmaat binnendruppelende klanten zowat verzuipen. Achter de koelvitrine de tot twee meter hoog in wit betegelde frituurkeuken met bakplaat. De toko schreeuwt iedereen die haar over het trottoir passeert toe met een driedubbele overmaat aan oogverblindend tl-licht. De twee grote deuren in de glaswand aan de straatzijde staan wagenwijd open. Het plafond en de wanden zijn wit, op de vloer ligt zeil met het motief van een Scandinavische houtsoort. Het is er aardig fris.

De man achter de koelvitrine noteert onze bestelling. Hij vraagt of we het mee willen nemen of dat we het hier willen opeten. Deze vraag prikkelt de lachspieren van een van ons. Misschien circuleert er nog wat wiet in zijn brein, zeker is dat hij een zakdoek nodig heeft om de tranen van zijn lachkick te deppen. “O nee hoor, inpakken hoeft niet,” zegt hij als hij weer bij zinnen is. “We gaan hier wel ergens zitten.”

“Pure functionaliteit,” zegt een ander als hij met een mond vol patat de zaak eens goed in zich opneemt. Pure functionaliteit, inderdaad, een frietkar zonder wielen, een zaak waar de frikandel rechtstreeks vanuit het vet in de mondopening geschoven kan worden. Hap-slik-weg.

Als de man zijn bakarbeid gedaan is, gaat hij zitten in de enige stoel die de zaak rijk is. Een tuinstoel van zwart kunststof met ernaast een zwarte ventilator ter verkoeling. Ik denk aan de interieurs van Tribe en aan de moeite die ondernemers zich getroosten om het hun klanten naar de zin te maken. Bijna vraag ik de friturist of hij zijn zaak niet naar een hoger plan wil tillen. Ik zie er vanaf omdat ik geen spoortje twijfel of onzekerheid op zijn gezicht bespeur. Laat maar, het is goed zo, tegen pure functionaliteit is geen kruid gewassen.

* Als je nou niet helemaal overtuigd bent van het effect dat jouw interieur op je gasten heeft. Neem dan contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek.
terug

als

de

bakarbeid

is gedaan