Siberisch lariks

- 02 February 2018 door Edwin Timmers -

"..en bij dat pand van rode baksteen met dat trapgeveltje ga je links." Soms wijst iemand je de weg. Gelukkig is elk gebouw te herkennen aan zijn vorm en de gebruikte bouwmaterialen. Al kan het gebeuren dat de naam van het gebruikte materiaal je ontschiet.
De zijgevels van het appartementencomplex waarnaar ik sta te kijken zijn opgetrokken uit antracietgrijze baksteen. De voorgevels aan de galerijen zijn met karamelkleurig hout beslagen. Tegenover mij, aan de andere kant van het bouwhek, staat een gepensioneerde man. Hij volgt deze bouw al vanaf het begin. Ik ben hier vandaag voor het eerst.

“Tjonge-jonge, er is hier wat gesloopt door die rotjongens. Daarom staat die bewakingscamera daar. Maar dat maakt het niet veel beter. Tjonge-jonge, de uitvreters. De aannemer zegt dat de bouw vertraagd is door asbest. Dat schijnt hier in de grond te zitten. Nee, nu niet meer, want ze hebben het afgegraven. Maar ik denk dat er niet veel asbest zat. Volgens mij was het een smoesje. Zie je dat hout daar tegen die gevel. Dat komt uit Engeland. Ja, inderdaad, alsof ze hier geen hout hebben. Maar goed, de aannemer heeft de hele stapel hout retour afzender Engeland gestuurd. Hupsakee. Het was niet goed of zo. Toen hebben ze moeten wachten op nieuw hout en dat duurt even.”

Een tweede man, vermoedelijk ook gepensioneerd, komt er bij staan. Sowieso trekt deze bouw veel bekijks van gepensioneerde mannen. De hele dag staat er wel ergens een door het gaas van de bouwhekken naar het appartementencomplex te staren.

De tweede man zegt dat bouwen vroeger veel gemakkelijker was. “We hadden de vloertjes gestort voor een stel fietsenschuurtjes ergens in Nijmegen. Bleken er een stel niet op de goeie plek te liggen. Gewoon niet moeilijk doen, hup, de bulldozer duwde het vloertje wel op zijn plek. Dat zou nu niet meer kunnen. De eisen zijn veel strenger hè. En daarbij is tegenwoordig alles overgedimensioneerd. Moet je daar zien. Dat worden de fietsenschuurtjes. Zie je die vloer? Daar kan een hele kudde olifanten op dansen zonder schade aan te richten. Tja. Schade, ook al zoiets. Weet je waarom die camera daar staat? Da’s tegen het jatten. Er wordt zo ontzettend veel gestolen op de bouwplaats. Maar da’s niks nieuws, dat was vroeger ook al. Ik weet zeker dat veel bouwvakkers toen hun halve huis bouwden van gejatte spullen.”

“Ik denk dat dat wel meeviel,” reageert de eerste man geïrriteerd. “Die camera’s staan er om die slopende hangjongeren te betrappen.”

De twee mannen hebben mij niet meer nodig, dus ik loop de bouwplaats weer op. Omdat ik moet wachten voordat ik weer verder kan, ga ik maar wat vaklui lastig vallen met voor de hand liggende vragen. Verderop is een timmerman bezig met het hout voor de gevel. Hij is me voor.
“Hoef jij geen helm op,” vraagt hij.
“Verdorie,” reageer ik, terwijl ik mijn hoofd met mijn hand bevoel.
“Zet hem maar gerust op,” zegt hij. “Anders mag je zo naar huis.”
Omdat ik niet weet waar ik het ding gelaten heb, kijk ik de bouwplaats rond.
“Zou iemand hem gejat hebben?” vraag ik.
“Waarom zou iemand jouw helm jatten?”
“Er schijnt hier veel gejat te worden.”
“O?” zegt de timmerman. “En wie heeft dat jouw verteld?”
“Die twee daar,” antwoord ik en wijs naar de twee gepensioneerde mannen, die inmiddels tegen elkaar staan te schreeuwen.
“Die twee staan hier elke dag ruzie te maken.”
Ik lach en kijk naar het hout. “Engels hout?”
“Daar komt het wel vandaan ja. Ze noemen het Siberisch lariks.”
“Klinkt duur,” reageer ik. “Ik wist niet dat Engeland ook een Siberië heeft.”
“O, maar het is gewoon vuren. Vuren met een karamelkleurige beits.”
terug

op

nieuw

hout