Sport is emotie

- 08 December 2017 door Edwin Timmers -

Een liedje opnieuw inzetten omdat de eerste poging strandde. Zo begon ik vandaag mijn dag. Ik stapte uit bed en zette koffie. Een blik door het keukenraam op het ontstemde weer vermolmde elke goede bedoeling. Ik ging terug naar waar ik vandaan kwam. Twee uur later probeerde ik het nog eens, voorzichtiger dit keer, wijzer ook, op mijn hoede. Het weer was onveranderd mat, maar gaf beschaamd toe niet anders te kunnen. Begrijpend goot ik mijn eerste kop koffie naar binnen.
Eerst maar eens mijn maibox checken. Ah, een nieuwsbrief van de zorgverzekeraar. “Met onze tips blijf je wél sporten in het najaar!” brult hij. Vier foto’s en evenveel items bevat het nieuwsvehikel. Op alle vier staan mensen met gekromde ellebogen in een bevroren renpose. Ik haat rennen. Het eerste item opent zo: “De herfst is prachtig maar eerlijk is eerlijk: naar buiten gaan wordt steeds een beetje moeilijker.” Klopt, daarom ging ik terug naar bed.

Het verzekeringswezen staat voor mij gelijk aan kermis. Mensen hun geld aftroggelen met veel showbombast en tergend spannende vergezichten. Kermisuitbaters zijn doorgaans volledig afgestompt op het vertier dat hun eigen attractie biedt. Klantvriendelijkheid is iets uit een ver verleden, als het er al ooit was. Ik mag dat wel omdat het duidelijk is. Ze staan daar voor hun eigen kop. Verzekeraars staan er ook voor hun eigen kop, maar blijven pogen ons te doen geloven dat ze echt om ons geven.

Verzekeraars houden van ons lijf, zeggen ze. Natuurlijk houden ze van ons lijf, tenminste, zolang het gezond is. Een ziek lijf kost de nering geld. De verzekeraar bedacht dat sporten ’s mensens lijf gezond houdt. Om hun winst te verhogen, bestoken ze mij met debiliserende sportkolder. Het derde item begint zo: “Een killerbody krijg je niet door op de bank te blijven liggen. Kom in beweging!” Is killerbody een ander woord voor terrorist?

“Vroeger was je gezond totdat je ziek werd,” hoorde ik iemand op de radio zeggen. Heldere logica. Tegenwoordig ben je nooit gezond genoeg. In de auto luister ik meestal naar radio 1, behalve als het over sport gaat. Altijd dat gezanik over tegenvallende prestaties door nog immer parten spelende blessures. “Sport is emotie,” juichte onlangs een radiopresentator. Sport is emotie, een nietszeggende uitspraak, vergelijkbaar met modelbouw is emotie. Toch kan ik me er wel in vinden. Sport is emotie. Ik word er kribbig van.
terug

aan

kermis