Tribe = 25 = lekker

- 03 November 2017 door Edwin Timmers -

Net een half jaar stamgast en al gelijk een feestje. Tribe bestaat deze week precies vijfentwintig jaar. Om dat niet ongemerkt voorbij te laten gaan had John, naast familie, die mensen te eten gevraagd waarmee hij zijn projecten realiseert. Decorateurs, meubelmakers en andere timmerlieden, een fotografe en een metaalkunstenaar: ze waren er allemaal. Ondanks het feit dat ik niets meer dan blogs realiseer, was ik en zelfs mijn partner toch welkom. Voordat de heerlijke gerechten werden opgediend door de live-kokende kok en zijn crew heette John iedereen welkom met een verhaal zo voortreffelijk dat ik me sterk afvroeg waarom ik en niet hij de blogs schrijft. Een interieurontwerper met talenten die zijn vakgebied ruimschoots overschrijden.
Tribe betekent stam, vertelde John. Binnen een stam wordt samengewerkt en precies dat is al vijfentwintig jaar zijn ideaal: samen mooie dingen maken, samen een sfeer creëren waarbinnen het goed toeven is. De avond was voor mij een mooie gelegenheid om de andere stamleden te ontmoeten. De avond bleek te kort om ze allemaal te spreken. De personen die ik sprak hadden stuk voor stuk stof genoeg om minstens een avond te vullen.

We kwamen samen in de studio in Nuland, een geweldige ruimte die ik graag binnenstap, merk ik. Een ruimte die exemplarisch is voor het kunnen van het Tribe-team. Als je een ruimte zo inricht dat je jezelf er thuis voelt, dan heeft dat volgens mij dezelfde uitwerking op je gasten. Zo ervaar ik het in ieder geval.

Op de website staat dat Tribe interieurs maakt waarover gepraat wordt. Het werk gaat zogezegd over de tong. De feestelijke bijeenkomst in de studio bewees voor mij dat de interieurs van Tribe er niet alleen zijn om over te praten. Ze lenen zich er ook bijzonder goed voor om in te praten. De tong repte overigens niet alleen over het werk. Zo eindigde een gesprek bij god. Weliswaar een favoriet onderwerp van mij, maar altijd weer een verrassing binnen een seculier gezelschap, waaronder ik mezelf overigens ook schaar. Een ander gesprek eindigde bij extremisme en eenzaamheid. Niet de meest opbeurende thema’s, geef ik toe, maar we kwamen er om de een of andere reden op uit. Sowieso kreeg eenzaamheid geen kans tijdens dit samenzijn. Bovendien moesten de glazen precies op dat moment weer gevuld. En had ik al gezegd dat het eten fantastisch was? Nee? Nou, dan zeg ik het nu: het eten was fantastisch!

Of ik vijfentwintig jaar lang Tribe-blogs kan schrijven, is maar zeer de vraag – los van het feit dat ik vierentwintigeneenhalf jaar na nu naar de huidige maatstaven al gepensioneerd hoor te zijn. Wel wil ik hier kwijt dat het eerste halve jaar naar meer smaakt. Tribe is een inspirerend stamverband van open-minded en creatieve geesten waarbinnen ik me graag ophoud. Toch wil deze blog geen sollicitatie, maar een felicitatie zijn. Dus John, nogmaals van harte gefeliciteerd met de eerste vijfentwintig jaren Tribe!

* Overigens was Imro Buth onze chefkok deze keer, een aanbeveling waard. Dus ben je op zoek naar food inspiratie, neem een kijkje op de website van Imro
terug

samen

mooie

dingen

maken