Vreemd luchtje

- 05 July 2018 door Edwin Timmers -

Mocht een bos op u een onwelriekende indruk maken, dan moet u het daarmee doen. Een afzuigkap plaatsen heeft geen zin. Een stinkend bos? Ja, het schijnt te bestaan.
Jaren geleden zat ik aan tafel met een man die Polen huisvestte. Hij vergeleek deze mede-Europeanen met vee: je moet ze achter hun vodden zitten, want, doe je dat niet, dan wordt het een zwijnenboel. Onvermurwbaar, die man. Ook toen ik tegenwierp dat als je mensen als mensen behandelt, mensen zich als mensen zullen gedragen. "Ha!" zei de man. "Ga maar eens mee naar het huis waar ze leven. Het stinkt er gewoon."

Een vreemd luchtje wordt in de beleving al snel een naar luchtje.

Een andere keer sprak ik met een man wiens vader nog hout had gevest in het bos waarover ik de loftrompet stak. Hij vond dat het bos een puinhoop was sinds het onder de hoede viel van een natuurclub waarvan hij de naam met afgrijzen uitsprak.

“Bomen die omvallen, worden niet meer opgeruimd. Ze laten ze gewoon liggen! Mijn vader selecteerde indertijd de beste bomen voor de klompenindustrie. Hij hield het daar op orde. Nu is het niks meer, een bende. Ik kom er niet meer. Het stinkt er.”

De man zal een gevoelige neus hebben, een topneus. Hij ruikt dingen die ik niet ruik, hoe vaak ik ook in het bos kom.
terug

stinkt

er