Vroeger was alles beter!

- 06 September 2017 door Edwin Timmers -

Tja, of dat zo is, daar heb ik toch mijn twijfels over. Dat de zaken vroeger op een andere manier werden aangepakt, da's een feit. Maar beter? Het is maar net hoe je het bekijkt. Neem nou muziek, toen ik een tiener was kocht ik, zodra ik het geld had, singeltjes en lp's op vinyl. Gelukkig heb ik ze nooit weggedaan en heb ik inmiddels een prachtige verzameling waar ik nog dagelijks van geniet. Al is het alleen maar door er even naar te kijken, maar goed. Op zondagmiddag nam ik, via het programma van Felix Meurders op Hilversum 3, de laatste hits op, zodat ik bij gebrek aan centjes toch de top40 krakers kon draaien. Old school? Eigenlijk is er niks veranderd.
Mijn kinderen luisteren naar Spotify en kijken clips via Youtube. Er lijkt geen radio of cassettespeler aan te pas te komen. maar schijn bedriegt lieve mensen. Mijn oudste zoon, woonachtig in Amsterdam heeft inmiddels zelf een platenspeler en vroeg mij laatst om de lp van de Buona Vista Social Club. Yes! juichte het in mij. Het feest der herkenning en erkenning van mijn liefde voor Old school geluidsdragers. Fantastisch toch?

Waarom zou je überhaupt de moeite doen om plaatjes te draaien als alles via 1 druk op de knop van je smartphone binnen handbereik ligt. Omdat het kan! punt. En omdat het veel leuker is om door een verzameling lp's of singels te spitten en een naald in de groef te zetten dan de hele avond met je Smartphone in de weer te zijn. Beleving heet zoiets en beleving is niet te versmaden.

En nu we het er toch over hebben, vorige week vond ik via Marktplaats een exact zelfde tapedeck als ik vroeger had. Een Akai. Er zat 1 enkele tape bij met lekkere jazzmuziek. Heerlijk voor in de kroeg trouwens. Bij mijn vader wist ik in mijn herinnering in de kast nog een paar oude tapes te liggen, en verdomd, ze lagen er. Zodoende klonken er op zondagmorgen opnames uit 1979 door onze huiskamer. Mijn stem, want het betrof hier een opname van een van mijn eerste radioprogramma's, blijkt een kopie te zijn van die van mijn oudste zoon, of andersom. Geweldig. Old School, het zal wel, beleving dat zeker.

Old school is trouwens vaak doordrenkt met aandacht. Omdat het kán, hoorde ik André Amaro een poos geleden tijdens zijn talk in Verkadefabriek nog zeggen. Hij had het over het zeezout scheppen voor zijn restaurant het Ketelhuis in Eindhoven. Uren achtereen gebukt in de brandende Portugese zon voor een beetje grof zeezout. Je kunt ook naar de Horeca grootgrutter Hanos bellen en 25 kg laten thuisbezorgen tegen 60 ct. per kilo, maar of daar nou beleving in zit? ik betwijfel het. In het zelf-geschepte zeezout zit in ieder geval de liefde van André en dat proef je ergens terug.

Tja, een mooi verhaal. Dat wilden we toch even checken, dus togen we deze zomer naar Palmela, een dorpje onder de rook van Lissabon in Portugal. André Amaro's geboortedorp. Hier gebeurd het. En waarachtig, dat is ook zo. Het old-school zeezout scheppen, gaat er hand in hand met het zeefdrukken van eigen T-shirts en kleding. Nieuwe Guesthouse meubeltjes maken van oude door anderen afgedankte exemplaren, maar ook het plukken van fruit voor gasten, het oogsten van druiven en het zelf maken van wijnen, azijn en componeren en opnemen van muziek. Het gebeurd er allemaal. Waarom? André, waarom ga je niet lekker in de zon zitten? Gast! Omdat het kán! is steevast zijn antwoord, en belangrijker nog, omdat het zoveel leuker is om zelf je handen uit de mouwen te steken dan je pinpas door een gleuf te halen. Daarom John! Gaaast!

Vroeger was alles beter, ik geloof er niks van. Maar 1 ding is zeker, de aandacht die je in old school projecten steekt betaald zich met liefde terug.
Zie jij het wel zitten om eens op zoek te gaan naar een beetje begeisterung. Stuur me dan vandaag nog een mailtje, dan maken we een vrijblijvende afspraak. Fijne avond.
terug

gewoon

omdat

het

kan!