20160315-blog-horeca-interieur-uitkleden.jpg
Een kangoeroe als gast
- 24 Mei 2017 door Edwin -
Dit verhaal gaat niet over interieurs, maar ik denk dat Tribe me dat best wil vergeven. De vertelling heeft wel een kleur, groen om precies te zijn. Op een feestje trof ik een vriendin. “Heb ik je het verhaal van de groene kangoeroe al ooit verteld?” Dat had ze niet.

“Ik studeerde nog in Nijmegen". We zouden uitgaan. Op mijn kamer smeerden we de kelen alvast met wodka. Een van de mannen in het gezelschap, Jos, zou blijven slapen, mocht het laat worden. We gingen de stad in en het werd laat. Jos trok het niet meer. Ik gaf hem de sleutel van mijn kamer, vroeg hem de deur niet op slot te doen en hij verdween. Tegen de tijd dat ik thuiskwam, waren de eerste vogels al wakker. Het diepste donker was al uit de nacht gewassen. Ik stond voor de deur en zocht naar mijn sleutel. Jaszakken, broekzakken. Niks. Hier had ik geen zin in. Nog een keer. Jaszakken, broekzakken. Niks. Ik zuchtte en liet me lusteloos met mijn rug tegen de deur zakken. De klink bewoog mee en ik viel met de deur naar binnen. Zo laat was het. Ik krabbelde overeind en liep mijn kamer in. Ik schrok. Ligt daar een groene kangoeroe?

Heel eng was dat. Ik keek zo goed ik kon en inderdaad, daar lag een groene kangoeroe enorm te snurken. Ik werd bang. Jos sliep op de bank. In een boog liep ik om de kangoeroe. Ik besloot mijn bed achter de bank te maken. Matrasje, deken. Voordat ik ging liggen, keek ik nog een keer voorzichtig over de rug van de bank. Verderop lag toch echt een groene kangoeroe te snurken. Het zal de drank wel zijn, troostte ik mezelf en viel in slaap. De zon stond op standje tien, maar kreeg vooralsnog de schemer niet uit de kamer; de gordijnen weerden zich kranig tegen het geweld van de dag. Vroeg in de middag werd ik wakker.

Jos sliep nog, maar die snurkt niet en ik hoorde toch echt gesnurk. Ik keek opnieuw over de rug van de bank. Jawel, een groene kangoeroe. Ik porde Jos wakker. Jos, ik wil je wat vragen. Jos! Huh? zei hij hees. Ik wil je wat vragen, Jos. Okay. Zie jij daar ook een groene kangoeroe liggen? Hij keek naar waarheen mijn vinger wees. Ja, zei hij, die zie ik. Hij sloot zijn ogen weer. Jos! Ik kneep hem in zijn zij. Wat-wat? kreunde hij. Ik vroeg hem of hij dat niet eng vond, een groene kangoeroe zo dichtbij in deze ruimte. Hij vond het niet eng. Hij kende hem. Een studiegenoot met een vakantiebaantje. Op weg naar mijn kamer troffen ze elkaar. Hij had geen slaapplek. Jos dacht dat ik het niet erg zou vinden als hij ook bleef slapen.”

* Zit je nou in de hotelbusiness en zoek je naar een originele manier om je gasten een onvergetelijk verblijf te kunnen bieden, zelfs aan groene kangoeroes. Neem dan contact met me op voor een vrijblijvende afspraak. Fijne avond.




rood
geel
oranje
groen
menu