20140820-blog-winkel-inrichting-horeca.jpg
Eenheidsworst
- 9 oktober 2019 door John -
Vanmiddag herinnerde ik me opeens een radiointerview van enkele jaren geleden met Mies Bouwman. De grand dame van de Nederlandse televisie, want dat was Mies toch, sprak hierin haar frustratie uit over saaiheid van de programma's op de Nederlandse tv. "Het zit allemaal zo perfect en gelikt in mekaar dat ik er geen ene moer meer aan vind!" Zo luidde haar betoog. Door de huidige digitale opname technieken en het eindeloos geknip en geplak lijken veel programma’s tot een eenheidsworst te worden en zo voorspelbaar dat het ronduit saai is om er nog naar te kijken. Improviseren is iets wat blijkbaar niet meer in de vocabulaire van de programmamakers voorkomt. En warempel, wat mij betreft had Mies groot gelijk.

Ik schreef er al eerder een blog over, maar deze stelling van Mies onderstreept mijn idee nog maar eens extra, dat perfectie echt boring is. Zijn de door Instagram gefilterde strakgetrokken meiden niet net zo zoutloos als de voorgekauwde maaltijd uit het bejaardenhuis? Daar is niks spontaans of speciaals meer aan. Daarom geloof ik dat je als ondernemer het risico moet willen lopen dat toeval je kan brengen. Improviseren, creativiteit aanwenden door het lot een beetje te tarten is helemaal niet erg.

Zo vind ik het persoonlijk heerlijk om naar muziek van vinyl te luisteren. Op de een of andere manier krijgt hetzelfde album veel meer karakter als het op zo’n grote zwarte schijf staat dan wanneer ik het van Spotify via mijn mobieltje naar een Bluetooth luidspreker stream. De kraakjes, krasjes en ja, zelfs het soms overslaan van zo’n plaat neem ik op de koop toe. Gek, want juist in de jaren tachtig was dat de reden dat we massaal overstapten naar de CD. Tja het kan verkeren!

Met een goed bord eten is het in feite niet veel anders. Van mij hoeven de ingrediënten niet met een pincet te zijn neergelegd en vind ik het al helemaal geen probleem als de gangen op allemaal verschillend servies uitgeserveerd worden. Sterker nog, geef mij maar een op houtskool gegaarde Biologische steak op een houten plank. Alleen wat peper en zout, rucola en een scheut goede olijfolie en ik geniet met volle teugen. De setting is in dit geval sober maar doeltreffend, het gaat om die pure beleving, niet om alle poespas eromheen. Basta!

Een interieur hoeft om dezelfde redenen als hierboven omschreven niet overdreven afgemeten te zijn. Er mag wat aan mankeren als je begrijpt wat ik bedoel. Perfectie is saai, ook als het je inrichting betreft. Een uitspanning met hoogglans gepolijste parketvloeren is lastig gastvrij te noemen. Het leidt alleen maar af van daar waar het allemaal om draait. Een warm welkom zijn voor je gasten. Als je boenwas verkoopt, dan moet je natuurlijk ook een hoogglans versie kunnen tonen, is gastvrijheid echter jouw ding, dan is een hoogglans parketvloer een dikke drempel voor je gasten.

Hier en daar een foutje betekend dus absoluut niet meteen foute boel. Geloof me, ik heb het van mensen die het kunnen weten. Eerder hoorde ik Jamie Oliver, toch niet de minste in de horeca-business al zeggen dat ‘perfection dull’ is en nu had Mies exact dezelfde boodschap. Reden temeer om jezelf op je hoofd te krabben wanneer je net even iets te keurig bent. Vind of voel jij nou ook dat je misschien best eens wat meer reuring in je tent zou kunnen gebruiken. Neem dan vrijblijvend contact met me op voor een uitdagend gesprek. Fijn weekend.




niet
om
alle
poespas
menu