20141114-blog-horeca-interieur-hoge-nood.jpg
Afrit nummer 51
- 10 november 2019 door John -
Laat de plaatsnaam Nuland in een willekeurig gezelschap vallen, dan is er ongetwijfeld iemand die er ooit eens kwam. Niet verder dan het hotel van Van der Valk, maar goed, Nuland is Nuland. Van der Valk, voor de meeste Nulanders in de volksmond nog steeds Het Motel genaamd. Sinds jaar en dag verbonden met Nuland. Hier was het waar Gerrit het eerste Motel van de succesvolle keten opende. Hier was het waar zijn vrouw Toos uit hun villa werd ontvoerd, maar ook waar de familie Van der Valk thuis was. Inmiddels is de keten uitgegroeid tot 1 van de meest succesvolle horeca-concerns van Nederland en kent het zo'n 68 hotels verspreid over het hele land en nog eens 31 verspreid over de wereld. Allemaal gerund door een Van der Valk telg, en daar kan de familie gerust trots op zijn. Met de vernieuwde uitstraling en een uitstekende prijs kwaliteit verhouding bezit het concern een ijzersterke formule. Op dit moment wordt het Nulandse hotel van top tot teen verbouwd om aan te kunnen sluiten bij vernieuwde Van de Valk stijl.

Maar Nuland is meer dan Van der Valk, rijd er honderd meter verder en je vind er Bar Cheers, ofwel de Gijs. Het café is niet te missen, een klassieke Trans Am hangt er als visitekaartje aan de zijgevel van het pand. De kroeg wordt sinds jaar en dag gerund door Gijs en Thea, lekkere muziek en een goeie pot bier. What you see is what you get, gene flauwekul bij De Gijs. Het stel mag rekenen op een schare van vaste klanten die er al jaren kind aan huis zijn. Zo is de Gijs, net als het motel, inmiddels onlosmakelijk met het dorp verbonden.

Even verderop in de dorpsstraat nog een uitspanning, Café Bar 't Leeuwke, voor intimi 'De Brug'. Al eeuwen uitgebaat door Jan van de Bruggen, vandaar.
't Leeuwke is een gezellig authentiek bruin café, een fraaie bar, biljart, dartbord en een piepklein zaaltje voor feestjes en partijen. Met het terras op de zuidkant in de zomer een fijne plek voor een frisse versnapering of gewoon een kop koffie. Koffie, gewoon gezette koffie. Slow koffie heet het vandaag de dag, maar dat is aan Jan niet besteed. Oh, ja geen ingewikkelde veranda voor het Leeuwke, schijnt de zon zoals die van-de-zomer deed, dan zet Jan een flinke partytent aan zijn zaak. Schaduw is schaduw.

Dan het plein. Het Nulandse Prins Bernhardplein, ondanks verwoede pogingen van de gemeente, ongetwijfeld het meest lelijke plein van Nederland. Een tuindorp zou het plein ooit worden. Mooie marketingpraatjes om een veel te duur plan te verkopen aan goedgelovige gemeenteraadsleden in het verleden, maar goed. Het lelijke plein herbergt inmiddels 2 horeca zaken. Eigenlijk 3 als je de Meent, het Nulandse gemeenschapshuis meetelt. Daar wordt menig pilsje weg-getapt, dus waarom ook niet.

Maar eerst de Tielebar, in 2012 opnieuw in het leven geroepen door de gebroeders Tielemans. Mooi, want op exacte dezelfde locatie runden de ouders van Charles en Peter van 1964 tot eind 1978 al een Tielebar. Charles en Peter Tielemans, echte Nulandse ondernemers die hun sporen hiervoor ruimschoots in de catering verdienden. Bij de nieuwe Tielebar kun je op afspraak terecht voor een feestje of feest, bovendien verzorgen Charles en Peter desgewenst nog steeds je complete party aan huis met tent en tap, eten en drinken. De jongere Nulandse jeugd kan tijdens de kermis en carnaval bij de Tielebar terecht.

Pal naast de Tielebar is sinds enkele jaren Pizzeria Castello gevestigd. Trakteer met regelmaat op ijs en je weet in een mum van tijd de Nulanders aan de Pizza en Kapsalon te krijgen. In 2017 brandde de zaak tot op de grond af, maar dit weerhield de 2 uitbaters niet om in een mum van tijd een comeback te maken. De meters Castello zijn sinds de zomer van 2018 verdubbeld, de bediening is nog net zo enthousiast als daarvoor, het ijs is er prima.

En dan Kerkzicht, Kee Van Rooij voor Nuland en omgeving. Helaas zijn de dagen van Kee verleden tijd, maar het café bestaat nog steeds. Roerige tijden kende het etablissement. Na jaren van echt ouderwets kastelein-schap vonden Frans van Keje en zijn vrouw Miet het welletjes en droegen de zaak over aan een Limburgse opvolger. Foute boel, meer ga ik er niet over zeggen. Het bruine café zou verbouwd worden en de feestzaal moest blauw. In een rap tempo verdween de ziel uit de zaak en daarmee de klanten. De volgende uitbater ging het allemaal anders doen, voor even dan. Horeca is echt een vak en bovendien keihard werken. Vraag maar aan Frans en Miet. Ook kerkzicht brandde af, eeuwig zonde om een stuk historie in vlammen te zien opgaan. Frans, nog steeds pandeigenaar herbouwde de zaak en de uitbater kreeg een nieuwe kans. Voor zichzelf, bij Frans en bij de Nulanders. Wederom fout, Kerzicht ging failliet. Zonde. Het beetje ziel wat er nog over was werd door de curator aan de hoogste bieder verkocht. Komt dit nog goed dachten de Nulanders. Weer een nieuwe uitbater, een vriendelijk stel, ondernemers, maar geen horeca ervaring. Ai. Een verwoede poging, maar zonder echt succes. De huidige uitbater pakt het op zijn eigen wijze aan, hij is een door de wol geverfde horeca ondernemer uit 't Wild die schijnbaar zonder mokken 2 zaken draaiende weet te houden. Een verademing voor de Nulanders die eindelijk weer eens gewoon op zondagmiddag een biertje aan de bar kunnen drinken.

De nieuwe overburen van Kerkzicht deden er bijna een jaar over om de voorheen drogisterij om te bouwen tot Eethuis Nuland. Nog een Pizzeria en Döner zaak erbij, je moet het maar durven. Aan enthousiasme ontbeert het de Turkse ondernemrs niet, Ze doen hun stinkende best om hun plekje te veroveren. Ik betrapte ze persoonlijk zelfs op zondag folderen. 'Hard werken in de horeca meneer' liet de eigenaar me vrolijk weten. Succes mannen.

Last but not least in de rij richting het spoor komt Theo Dirks. Snackbar Theo en Marina Dirks bevindt zich letterlijk op de stoep achter Café Kerkzicht. Theo bakt al jaren de friet van de Nulanders. Friet van vers geschilde aardappels, een gratis ijsje voor de kinderen en een bakske koffie terwijl je op je bestelling wacht. Theo is Theo en niet weg te denken uit het dorp. Iets uit de bestelling niet geleverd, Theo stapt in de auto en brengt het je persoonlijk thuis. Da's ondernemen in de horeca.

Terug naar de rijksweg. Velen hebben het witte eigenaardige pandje gespot, maar slechts weinig hebben de Julia Bar van binnen gezien. Dat beweren ze tenminste. Bar Julia, zo lang ik me kan herinneren het adres in Nuland voor de betaalde liefde. De gordijnen aan de voorzijde zijn vaak gesloten, de entree zit er aan de zijkant, rode schemerlampjes voor de ramen op de eerste verdieping vertellen hun verhaal. Het bier schijnt er goed te smaken.

Chinees Restaurant Xie Xie, 'Bedankt' in het Chinees, met de complimenten aan de buren. Voorheen Restaurant Van Heeswijk. Na jaren naast Chinees ook een Hollandse kaart gevoerd te hebben bieden de ondernemers hun gasten nu een All You Can Eat Concept. Xie Xie heeft het goed voor elkaar, door de zichtlocatie naast Van de Valk biedt de onderneming haar gasten de mogelijkheid om even een Oosters uitstapje te doen, daarmee bieden ze precies datgene wat de grote buur niet heeft. Chinese slimmigheid zullen we maar zeggen.

Nuland.
Kom je eens over de A59, neem dan afslag 51, keuze genoeg.




menig
pilsje
weg-getapt
menu