20141023-blog-horeca-interieur-barbershop.jpg
Batterijen
- 1 december 2019 -
Even de batterij opladen en tegelijkertijd inspiratie opdoen. In letterlijke zin parkeer ik mijn auto bij een oplaadpunt op een parking in Harlingen en laat ik me op de veerboot inspireren door de geweldige luchten boven de Waddenzee. In figuurlijke zin geloof ik dat je juist geïnspireerd wordt wanneer je als persoon de ruimte vind om even op te laden. Persoonlijk vind ik het heerlijk om op de waddeneilanden lekker uit te waaien, daar knap ik letterlijk van op. En al heb ik het nog zo druk, plotseling zijn daar dan ook de ideeën, zomaar uit het niets. Zo bedacht ik verschillende horeca concepten en tekende diverse interieurs in een piepklein huisje aan het wad. Op de veerboot komen vaak al de eerste schetsen en krabbel ik vaak verschillende losse ideetjes in mijn schetsblok.

Dat schetsboek neem ik sowieso altijd mee op reis, het kan me niet schelen waar we naar toe gaan, mijn schetsboek gaat mee. Er zijn weken dat ik er niet naar omkijk, maar als ik een idee krijg wil ik dat even kunnen optekenen. Zo'n boekje wordt in de loop van de tijd trouwens steeds leuker, het is gek soort dagboek en als ik er soms doorheen blader bedenk ik me wel eens, wat heeft me destijds bezield? Toch zijn de pareltjes, zoals mijn vriend Rob ze altijd noemt de moeite waard om zo'n boekje te koesteren.

Terug naar de batterijen. Het is, net zoals bij een elektrische auto, belangrijk om ze regelmatig op te laden. Ook al rijdt je nog gewoon een diesel en ben je geen interieur ontwerper zoals ik. Ieder mens moet soms even aan het infuus.
Als je bijvoorbeeld de hele dag gasten het naar de zin moet maken wil je ook zelf wel eens verwend worden, toch?

Ik kan me zelfs heel goed voorstellen dat je ook eens met je personeel een tripje maakt. Neem je mensen, net zoals bijvoorbeeld mijn vriend en chef Michel doet, eens mee naar brouwerij het IJ. Tijdens zo'n uitstapje komen verhalen op gang en krijg je de broodnodige saamhorigheid en verbinding onder je mensen. Gooi dan eens een balletje op en vraag of er iemand nog leuke ideeën heeft. Als je na zo'n dag kunt zeggen dat je samen tot iets nieuws bent gekomen zorgt dat gegarandeerd voor een breed draagvlak en snijd het mes aan twee kanten.

Zo ging ik vroeger standaard 2X per jaar mee met een goeie kennis en zijn complete bedrijf. Van de magazijnmedewerker uit Enkhuizen tot aan de directeur van de Franse tak, iedereen ging mee op deze trips. Elk jaar weer was het een verrassing wat er op het menu zou staan. Letterlijk en figuurlijk. Waar de reis ons naartoe voerde werd uiterst geheim gehouden, maar dat het gezellig zou worden stond buiten kijf. Het koste een paar centen, maar de directie zag het als een investering in de mensen. 'Zo'n dag betaald zich altijd terug John' zei de directeur me eens, alleen al door de positiviteit die ervan uitgaat. Dat ik destijds mee mocht was een mooie traktatie, niet in de laatste plaats doordat ik ervan leerde te te investeren in mensen en vrije tijd.

Kun je het jezelf veroorloven om het er komend weekend even van te nemen zodat je beslagen ten ijs komt tijdens de drukke decembermaand?

Fijne zondag





investeren
in
vrije
tijd
menu