2018-gastvrijheid-interesses.jpg
café-survivalist
- 18 december 2019 door Edwin -
De vuilniswagen zette me aan het denken. Let op! Dode hoek, las ik op het portier van de bestuurder. Ik stond in de keuken en keek uit het raam. De dode hoek van de bestuurder was een levende voor mij. De mate van leven in een hoek is in dit geval dus afhankelijk van het perspectief. Wie zich in de dode hoek van de man achter het stuur begeeft, waagt zijn leven.

Een hoek waar de zon nooit schijnt. In mijn achtertuin heb ik er een. Het is er wel licht, maar dat licht bereikt de plek slechts indirect, via via zogezegd, kaatsend van blad naar muur, van muur naar grond. Het is een natte hoek, een plek waar regenwormen gedijen en pissebedden niet permanent onder een steen leven, maar als bevrijd rondlopen.

Lang geleden vertelde ik mijn oudste zoon over het fenomeen ‘natte hoek’. Een vader-zoon-moment dat ik koester: hij begreep me meteen en kon zijn begrip zelfs met voorbeelden staven. Sindsdien stuurt hij me foto’s van natte hoeken uit Engeland of Italië, als hij daar vakantie houdt. Natte hoeken zijn overal, het zijn hoeken die aan het oog ontsnappen. Inderdaad, je ziet ze pas als je er oog voor hebt. Een literaire beschrijving van zo’n hoek en haar impact vind je op de eerste tien pagina’s van de roman Van de koele meren des doods van Frederik van Eeden. Een roman uit 1900.

Elke tuin heeft minstens één natte hoek. Niet toevallig is het meestal de hoek waar de huisvuilcontainer wordt gestald. Natte hoeken zijn plekken waar het gros van de mensen met een boog omheen loopt. Maatschappelijke verschoppelingen vinden er hun thuis. Onder de brug, waar de zon nooit schijnt, slaapt de zwerver. Onder bruggen en viaducten wil zelfs onkruid nauwelijks groeien, een zandige bodem blijft er zandig.

Ook binnenshuis vind je plekken die zich aan het oog van de inrichter onttrokken hebben. Plekken die spontaan ontstaan bij de realisatie van een interieurontwerp. Ze komen me voor als de nachtmerrie van de interieurontwerper. Elk café heeft een zitje dat tot het laatst onbezet blijft. Alleen op hoogtijdagen is het, noodgedwongen, bemand. Hoe betrek je dit plekje bij de rest? Zou een sticker zoals die op het portier van vuilnisauto gunstig uitpakken? De waarschuwing ‘Let op! Dode hoek’ als appetizer voor de avontuurlijk ingestelde café-survivalist? Misschien, maar evengoed is wat extra spotlicht of een warmtelamp al voldoende om de pissebedden te verdrijven.




alleen
op
hoogtijdagen
menu