Een vak verstaan

- 29 August 2017 door Edwin Timmers -

Vandaag maakte de laptop beneden plots geen verbinding meer met internet. Ontzettend vervelend omdat dan duidelijk wordt hoe afhankelijk ik van het rotding ben, maar vooral ook omdat dan weer eens blijkt dat ik er geen verstand van heb. Ik ben een gebruiker. Lastig om dat toe te geven.
Toch vind ik het blijkbaar geen probleem om dingen aan anderen over te laten. Heb ik bijvoorbeeld al langer last van mijn knie, dan ga ik naar de huisarts. En mijn boekhouding besteed ik uit aan een boekhouder. Als hij een jaarrekening toelicht, knik ik onophoudelijk. Achteraf kan ik geen woord herhalen.

Een maand geleden liep het water steeds langzamer weg uit de wasbak in de keuken. Een paar dagen later duurde het zowat een uur voordat het water weg was. Ik ging met een plopper in de weer. Plopperdeplop, en het water verdween als vanouds. Twee dagen later hetzelfde probleem. Ploppen hielp niet meer, dus sifon onder de wasbak eraf geschroefd en gereinigd, en met een tuinslang geprobeerd de leiding door te spuiten. Heel even leek het te werken, maar dat bleek valse hoop. Wat nu?

“Gewoon een veer halen bij iemand,” zei een familielid. Een veer is een stalen spiraal van enkele meters lang. Mijn buurman is installatietechnicus en loodgieter. Ik vroeg hem of hij een veer heeft. Die heeft hij niet. Hij vroeg of ik al ontstoppingsmiddel hadden gebruikt. Dat had ik, maar baatte niet. De buurman gaf me het telefoonnummer van een ontstoppingsbedrijf. De ontstoppingsprofessional stond de volgende ochtend in de keuken. De man vond het geen probleem als ik hem op de vingers keek. Ik pakte er een stoel bij.

Hij begon met het advies om nooit ontstoppingsmiddel te gebruiken en ging meteen daarop verder met een diagnostisch onderzoekje om te achterhalen waar ongeveer de verstopping zit. “Ik denk dat ie dieper zit,” concludeerde hij en liep naar zijn auto voor de veer. Het bleek een gemotoriseerde veer, een mooi apparaat. Uiterst behoedzaam draaide hij de veer steeds dieper de leiding in. “Ik denk dat we ‘m hebben,” zei hij een kwartier later. Ik juichte vanbinnen.

Lustig slurpte de leiding het water weer uit de wasbak. “Had ik dit nou ook zelf kunnen doen?” vroeg ik de ontstopper. Hij schudde van niet. “Met een gewone veer was dit niet gelukt. En een gemotoriseerde veer kost al gauw zo’n 1400 euro, dus die heeft niet iedereen staan.” Het was onze eerste verstopping in twaalf jaar en dat vond hij heel knap. “Met af en toe wat soda houd je de leiding zuiver,” luidde zijn tweede advies. “En de wc nooit doorspoelen met de spaarknop.” Met dit derde en laatste advies was ik het om waterverspillingsredenen niet eens, maar dat hield ik voor me. Fijn dat er mensen zijn die hun vak verstaan.

In Engeland maakte ik een paar jaar geleden kennis met een heel bijzonder vak. Wie wel eens door Engeland reed, zag ongetwijfeld die stenen muurtjes rondom weilanden. Die muurtjes zijn opgebouwd uit keien van verschillend formaat en heten walls; de mensen die ze bouwen noemt men wallers. Onze gastheer vertelde dat wallers goed verdienen, waarschijnlijk omdat ze in weer en wind buiten werken, soms dagen achtereen ver van de bewoonde wereld.

Een dag later wandelden mijn vriendin en ik om een meer en zagen twee wallers bezig. Ze dichtten een bres in een muur zonder specie te gebruiken. De muurtjes zijn niets anders dan een verzameling kunstig gestapelde stenen. Bij het gat in de muur lag een hoop stenen, waarmee de wallers de muur weer in elkaar puzzelden. De mannen keken van de muur naar de hoop, waarna ze een steen pakten en deze in de muur pasten. Paste de steen niet naar behoren, dan zochten ze er een die beter past. Dit herhaalde zich tot het gat dicht is.

Na het zien van dit werk overwoog ik serieus naar Engeland te verhuizen om er waller te worden. Hoe serieus mijn overwegingen zijn, blijkt wellicht uit het feit dat ik vorige week ontstopper wilde worden en vandaag computermannetje.

* Bij Tribe verstaan we overigens ons vak, we weten waar we het over hebben als het om interieurs met beleving gaat. Edwin, onze stamgast weet overigens ook van wanten als het om de pen of de vlinder gaat. Neem gerust contact op voor een vrijblijvende afspraak.
terug

gewoon

een

veer

halen