Boehhhhh

- 18 May 2016 door Edwin Timmers -

Schrik je van elke scheet, of laat je je niet snel bang maken? Vandaag is het vrijdag de 13e en dat is uitgerekend zo'n dag waar de één zich absoluut niks van aan trekt, terwijl andere mensen het liefst de hele dag binnen blijven. Het is maar net of je bijgelovig bent of niet. Persoonlijk heb ik er niks mee, niet dat ik zo'n broodnuchter type ben, maar met bijgeloof heb ik niks. Ik zie het hoogstens als een thema waar de media mee aan de haal zijn gegaan. Op tv is het horror geblazen, een genre waar ik werkelijk niks mee heb. Maar goed, ieder z'n ding en liefhebbers voor dit genre zijn er schijnbaar genoeg. Om deze reden leek het me leuk om vandaag eens een blog over thema's te schrijven.
Een thema is namelijk ook iets waar je wel of niet iets mee hebt, you love it, or you hate it! Een thema zoals je op vrijdag de 13e zou mogen verwachten is een tijdelijk iets en een leuke kapstok om een feest aan op te hangen. Als gast of bezoeker heb je de keuze om erin mee te gaan, het is leuk (of niet) voor 1 avond. Eind jaren tachtig werd je, vooral in de horeca werkelijk doodgegooid met allerlei thema's. En dan niet met allerlei te gekke feesten, nee hele inrichtingen werden 'gethematiseerd'. Griekse tempels schoten als paddestoelen uit de grond, er waren meer interieurs met obelisken en farao's in de Nederlandse horeca dan in heel Egypte.

Waarschijnlijk was het thematiseren van deze interieurs een mooie opmaat voor de beleving die we nu kennen. We spreken in de huidige horeca niet meer van thema's maar hebben het over storytelling. De toetjes en liflafjes hebben plaatsgemaakt voor echte verhalen die we niet meer lenen in het buitenland. Geen Griekse mythologie, hoogstens nog bij de Griek, in de Nederlandse horeca, maar tradities. Het goede van vroeger in een nieuw jasje.

Van mij mag je deze nieuwe manier van presenteren trouwens rustig thematiseren noemen, want ja, What's in a name? We pakken het alleen iets anders aan vandaag de dag. Thematiseren 2.0 misschien? Dit keer niet met piepschuim pilaren maar met echte materialen, echt hout, steen en staal, stoer en robuust. Daarom spreek ik zelf liever ook over beleving en storytelling, want ja, ook wij hebben de plastic liflafjes uit de jaren '80 inmiddels lang achter ons gelaten.

Een mooie ontwikkeling trouwens, de strakke grafische interieurs die na de golf van thematiseren mode werden opnieuw plaats maakten voor een echt thema. Storytelling. Het vertellen van verhalen en de behoefte eraan zie ik als een direct gevolg van de crisis. De kapitalistische geldmachine heeft plaatsgemaakt voor gevoel. Een welkome ontwikkeling in de horeca-branche die zich vandaag de dag beter profileert als ooit tevoren. Het is weer leuk om een hapje buiten de deur te doen, niet alleen omdat het handig is, maar vooral leuk.
terug

storytelling