De goeie jongen

- 15 January 2018 door Edwin Timmers -

Spreid je vingers en zet hun toppen heel langzaam en zacht op je hoofd. Beetje wriemelen met die toppen nu. Een sensatie (of gewoon lekker). Een traktatie als iemand anders het bij jou doet, hoewel dat natuurlijk per persoon verschilt. De een zal zich eerder zorgen maken over zijn of haar gecoiffeerde koppie, de ander is niet vies van wat experimentele verwennerij. De moeder van de jongedame, die me erover vertelde, kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen.
Toen de jongedame erover begon was ik gelijk alert. In herinnering bevond ik me weer in de drukbezochte Bossche herenkapperszaak Kings Barbers, waar ik in het kader van Tribe’s gastvrijheidsqueeste langsging. Zou dit handhoofdcontact het geheim zijn van het succes van het kappersvak?

De jongedame heeft een neef die als zzp’er loonwerk verricht. Zijn vader liet voor hem een soort mantelzorgwoning op hun erf plaatsen. De neef kan tegelijk wel en niet alleen wonen. Iemand zal altijd een beetje op hem moeten toezien en ouders zijn daarvoor nu eenmaal tot in de lengte van dagen de eerst aangewezenen. De jongedame vat haar neef als volgt samen: “Hij werkt hard en doet alles wat van hem gevraagd wordt. Echt een hele aardige jongen, waarop het wereldleed geen vat heeft.”

Op een druk bezocht familiefeestje van zijn ouders sjouwt hij de hele dag hapjes en drankjes. Hij maakt het de mensen naar de zin. Hij kan goed overweg met de moeder van de jongedame, zijn aangetrouwde tante. Hij vindt het haar van zijn tante prachtig en woelt er wat doorheen. Tante laat het zich welgevallen. “Lekker joh, ga gerust door.” Plichtsgetrouw gaat hij verder. Tante neemt ondertussen deel aan het gesprek aan tafel.

De jongedame lacht: “Ik denk dat hij ruim een uur in de haren van mijn moeder heeft staan kriebelen. Zijn moeder, mijn tante, kon dit intieme spel op gegeven moment niet meer aanzien. ‘Stop daarmee,’ riep ze door de volle huiskamer. Mijn neef stopte en droop beteuterd af. Mijn moeder schaamde zich. Toch denk ik dat mijn tante het voor haar zoon opnam. Haar jongen kan aardig mee in de maatschappij. Ongegeneerd een uur in het haar van zijn tante wriemelen confronteerde zijn mama met zijn beperking, denk ik.”
terug

en

nu

ist

genoeg