Delfts blauw

- 26 October 2018 door Edwin Timmers -

Als ik aan Delft denk, zie ik een blauwe stad. Dat ligt niet aan mijn ogen. Mijn fantasie doopt de gebouwen in blauw. Toch is het oude Delft gewoon rood, opgetrokken uit baksteen van die kleur. Thorn, het witte stadje in Limburg, is werkelijk wit. België heeft iets roods, maar is geen stad. De nationale helden van onze zuiderburen steken met hun rode tenue lekker af tegen de groene grasmat.
Als leken (zoals ik) witte tegeltjes met een blauwe print zien, noemen ze het Delfts blauw. Maar niet elke witte tegel met blauwe opdruk mag Delfts blauw heten. Ik lees dat het ontstond in de zestiende eeuw als goedkoop alternatief voor het blauw-witte Chinese porselein. Het Delftse aardewerk was ongekend populair in de periode 1650 tot 1750. Omstreeks 1800 kwam de klad erin vanwege goedkoper en kwalitatief okay aardewerk uit Engeland. Op dit moment heeft Delft nog maar een fabriek die het produceert.

Delft is wereldwijd bekend vanwege Delfts blauw. Duitsers noemen het Delfter Blau. Engelsen zeggen Delftware, Delft pottery of Delft Blue. Fransen kennen het als bleu de Delft en Spanjaarden als cerámica de Delft of azul de Delft.

Op zeker moment was Delfts blauw niet hip meer. Andere kleurcombinaties verdrongen het. Delfts blauw, of eigenlijk aardewerk met de blauw-witte kleurcombi werd kitsch. Vanuit de kitschstatus kijken de meeste mensen ernaar en beoordelen het ook zo. Niet terecht, want er werd erg veel moois gemaakt in het zeventiende-eeuwse Delft.

De afgelopen decennia heeft de blauw-witte kleurcombi weer aan populariteit gewonnen. Het verkitschte oubollige karakter van de nadagen werd opnieuw hip. Het aardewerk is echter veelal vervangen door kunststoffolie. Delfts blauw koop je tegenwoordig op een rol. Het echte Delfts blauw is voor verzamelaars; het o zo frisse blauw op wit is er voor iedereen.
terug

kleur

combinaties