Goede horeca verkoopt

Een goede horecazaak verkoopt niet alleen eten en drinken. Ze verkoopt een paar uur ontsnapping aan de rest van de wereld.

Bij Tribe begrijpen we dat maar al te goed. Daarom ontwerpen we geen interieur als een mooi decor waar achteraf nog wat tafels en stoelen in worden geschoven. Voor ons is het interieur een wezenlijk onderdeel van het horecaconcept. Het bepaalt hoe een plek voelt, hoe mensen zich bewegen, waar ze gaan zitten, hoe lang ze blijven en of ze zin hebben om nog een glas te bestellen.

Een goed horeca-interieur hoeft zichzelf niet voortdurend uit te leggen. Het moet gewoon kloppen. Materialen, licht, kleuren, geluid, zichtlijnen, meubels, bar, routing. Alles werkt samen. Soms nadrukkelijk. Vaak juist bijna onzichtbaar. Je stapt binnen en wordt meegenomen.

Even geen boodschappenlijstje. Geen mailbox. Geen gedoe thuis of op kantoor. Alleen die ruimte, de mensen om je heen en het prettige gevoel dat je precies op de goede plek bent beland.

Dat is geen toeval. Dat is ontwerp.

Horeca mag vooroplopen

Horeca is altijd een speelveld geweest voor nieuwe ideeën.

Restaurants, cafés en bars kunnen zich nu eenmaal wat meer permitteren dan het gemiddelde kantoor of de doorsnee woonkamer. Hier mag het schuren. Hier mag iets onverwacht zijn. Een materiaal dat normaal gesproken in een werkplaats thuishoort. Een kleur waarvan iedereen eerst zegt dat hij te donker is. Een lamp die eigenlijk veel te groot lijkt. Een wand die bewust niet perfect is.

Juist dat maakt een plek interessant. Bij Tribe gebruiken we die vrijheid graag.

 

We zoeken naar materialen, vormen en oplossingen die karakter toevoegen. Niet omdat ze toevallig in een trendrapport staan, maar omdat ze iets doen met een ruimte.

Staal is daar een goed voorbeeld van.

Lang voordat staal opdook in ongeveer ieder hip restaurant en koffieconcept, werkten wij er al mee. Niet omdat ‘industrieel’ een stijl moest worden, maar omdat staal simpelweg een prachtig materiaal is.

Sterk. Eerlijk. Direct.

Je hoeft er niet veel aan uit te leggen.

Een dun stalen frame. Een barblad. Een kast. Een wand. Een trap. Een detail dat precies genoeg contrast geeft. Goed toegepast geeft staal een ruimte iets robuusts zonder dat het meteen een fabriek hoeft te worden. En zo kijken we naar meer materialen.

Niet: wat is hip?
Maar: wat heeft deze plek nodig?

Mooi alleen is niet genoeg

Een prachtig restaurant waarin niemand elkaar kan verstaan, is geen goed restaurant. Een fantastische bar waar de bediening elkaar voortdurend in de weg loopt, is niet goed ontworpen. En een stoel die geweldig staat op Instagram maar waar je na twintig minuten rugpijn van krijgt, kan rechtstreeks terug naar de tekentafel.

Horeca-interieur gaat daarom net zo goed over functionaliteit als over sfeer. Akoestiek bijvoorbeeld. Vaak vergeten tot het te laat is.

Een volle zaak klinkt anders dan een lege ruimte tijdens een presentatie. Bestek, stemmen, muziek, koffiemachines, schuivende stoelen: alles stapelt zich op. Zonder goede akoestiek wordt gezellig geroezemoes al snel een muur van geluid.

Routing is minstens zo belangrijk.

Hoe loopt een gast naar binnen? Waar kijkt hij als eerste naartoe? Waar hangt hij zijn jas? Waar wacht hij? Hoe beweegt de bediening tussen bar, keuken en tafels? Kunnen mensen elkaar passeren zonder iedere drie minuten een stoel opzij te schuiven?

Dat zijn geen details.
Dat ís het ontwerp.
Net als verlichting.

 

Overdag wil je iets anders dan 's avonds. Een lunchzaak vraagt een ander lichtbeeld dan een wijnbar om elf uur 's avonds. Licht bepaalt kleur, intimiteit, aandacht en tempo.

Te veel licht en iedere ruimte voelt als een bedrijfskantine.
Te weinig en niemand kan de menukaart lezen.
De kunst zit ergens daartussen.

Een goed interieur verdient geld

Daar hoeven we ook niet romantisch over te doen.

Horeca is een onderneming. Een goed ontworpen interieur moet dus niet alleen mooi zijn. Het moet werken. Het moet mensen naar binnen trekken. Zorgen dat ze zich prettig voelen. Dat ze blijven zitten. Nog iets bestellen. Terugkomen. En er misschien later iemand anders over vertellen.

Dat begint vaak al aan de buitenkant. Wat zie je vanaf de straat? Kun je begrijpen wat voor zaak het is? Is er iets dat nieuwsgierig maakt?Eenmaal binnen moet die belofte worden waargemaakt. Een goede horecazaak heeft een eigen wereld. Niet noodzakelijk spectaculair. Niet noodzakelijk duur.
Wel herkenbaar.
Een identiteit.

Sommige van de beste cafés ter wereld bestaan uit weinig meer dan een goede bar, een paar tafels, slecht licht en een eigenaar die precies weet wat hij doet.

En toch klopt alles.

Dat is misschien wel het moeilijkste aan ontwerpen: weten wanneer iets genoeg is.

Geen interieur als sausje achteraf

Wij geloven niet in een interieur dat pas wordt bedacht wanneer het horecaconcept eigenlijk al klaar is. Een paar leuke stoelen. Mooie lamp erboven. Plant in de hoek. Klaar.

Zo werkt het niet.
Het interieur is onderdeel van het concept.
Van de menukaart.
Van het prijsniveau.
Van de muziek.
Van het servies.
Van de kleding van de bediening.
Van de naam boven de deur.

Alles vertelt hetzelfde verhaal. Of in ieder geval: dat zou het moeten doen. Want gasten voelen het onmiddellijk wanneer dingen niet bij elkaar passen. Een high-end restaurant met TL-verlichting. Een rauwe bierbar met hotelstoelen. Een Italiaans familierestaurant dat eruitziet alsof het door een internationale vastgoedbelegger is ingericht. Technisch kan het allemaal. Maar ergens onderweg is de ziel verdwenen. En juist die ziel proberen wij te vinden. Niet door overal decoratie tegenaan te plakken. Maar door te kijken naar wat een plek werkelijk moet zijn.

Wie komen hier?
Waarom komen ze?
Hoe lang blijven ze?
Wat willen ze voelen?
En misschien nog belangrijker:
Waarom zouden ze morgen terugkomen?

Dat is waar horeca-interieur voor ons over gaat. Niet over een mooie ruimte. Maar over een plek waar iets gebeurt. Waar mensen afspreken, eten, drinken, praten, lachen, ruzie maken, verliefd worden, zaken doen, hun verjaardag vieren of gewoon in hun eentje aan de bar zitten met een goed glas wijn. Een plek die onderdeel wordt van herinneringen.

Als we dat kunnen ontwerpen, hebben we ons werk goed gedaan. Want uiteindelijk onthoudt bijna niemand precies welke stoel er stond.Maar ze onthouden wél hoe die plek voelde. 

Terug Volgende