Groene daken, puur geluk

- 28 August 2018 door Edwin Timmers -

Hoeveel vierkante meter heb je nodig om alle groente die 1 persoon jaarlijks eet te verbouwen? Deze vraag stak de kop op tijdens het lezen van een artikel over stadslandbouw. Stadslandbouw van het spectaculaire soort welteverstaan, stadslandbouw bovenop wolkenkriebelende panden. Het levert nog niets op, getuige het artikel - het leidde zelfs tot faillissement in het beschreven geval -maar het idee hoeft volgens mensen die er verstand van hebben nog niet bij het grofvuil.

Zou ik 400 gram groente per dag eten, dan werk ik jaarlijks 150 kilo groen naar binnen. Let wel, geschoonde groente, dus alleen het witte van de bloemkool en het oranje van de bospeen. Kenners vertellen me dat een zorgvuldig onderhouden groentetuin van veertig vierkante meter voldoende is voor mijn consumptie. Een huishouden van vier personen heeft dus zo’n 160 vierkante meter nodig. Zoveel tuin heb ik niet en bovendien zijn we vaak met vijf of meer. Dit gebrek kan ik mooi als excuus gebruiken om dan maar helemaal niets aan groente te telen.

Het mooiste aan het hierboven genoemde krantenartikel over stadslandbouw vind ik de foto. Bovenop een voormalig kantoorpand staan kassen. Het voorheen behoorlijk saaie pand heeft een glazen hoedje op zijn frisgroene haardos gekregen en fleurt daar zichtbaar van op. Het pand lijkt zich er zelf over te verbazen.

Ik schat de oppervlakte van het dak op zo’n 1600 vierkante meter. Zo’n tien vierpersoonshuishoudens kunnen dus eten van dit dak – misschien het dubbele aangezien kassen meer opbrengen dan de volle grond. Waarschijnlijk denkt de lezer nu hetzelfde als ik: er zijn veel magen te vullen in een stad, meer dan alle platte daken aankunnen.

Gelukkig is groen al gezond zonder het in de mond te stoppen. Lange tijd durfden wetenschappers hun vingers niet aan het onderwerp te branden, want hoe meet je het dat mensen gelukkiger zijn in een groene omgeving? Hoe meet je geluk? Toch weet iedereen die wel eens door een stadspark wandelt, hoe heerlijk dat is, hoe rustgevend ook.

Als stadslandbouw uiteindelijk echt niet van de grond komt, moeten er maar siertuinen op het dak. En loopbruggetjes tussen de verschillende panden, zodat je van dak naar dak kunt. Puur geluk.
terug

van

dak

tot

dak