Heerlijk Nel

- 19 February 2019 door Edwin Timmers -

Mijn vriendin en ik besloten al tijden geleden om ooit te trouwen. Wanneer en of het er uberhaupt van zou komen was inmiddels de hamvraag, maar goed, het was in elk geval een leuk plan. Maar toen onze oudste zoon vorig jaar besloot om naar Sidney te verhuizen, leek het ons een mooie tegenprestatie om precies een jaar later in het huwelijksbootje te stappen. Uiteindelijk prikten we werkelijk een datum en spraken we met onze kinderen af dat 6 juli 2019 de dag is.
Bij een voorgenomen huwelijk komt een heleboel kijken, zegt iedereen om ons heen, maar mijn vriendin en ik maken ons niet zo snel sappig. We doen het op onze manier, spraken we af en so be it! Toch zijn er enkele zaken die je tijdig moet regelen. Zo zijn er de muziek, het eten & drinken en uiteraard de ringen. Voor dat laatste togen we daarom afgelopen weekend naar Alkmaar. Waarom Alkmaar? Gewoon omdat we daar zin in hadden, bovendien huist er in deze stad een uitstekende edelsmid.

Cecile, een Edelsmid met een eigen bed & breakfast. Naar blijkt een ideale combinatie voor een stel uit den Bosch met vergevorderde trouwplannen. Zilver, goud, edelstenen en staal, binnen een mum van tijd wisten we in welke richting we het zochten en kon onze gastvrouw ons verwijzen naar haar thuisadres waar we door manlief in B&B Torenburg verwelkomt werden.

Nu heeft onze oudste zoon tijdens zijn studie een korte tijd in Alkmaar gewoond en zou je zeggen dat de stad voor ons om die reden geen geheimen meer zou hebben. Niets is minder waar, wij verhuisden onze zoon slechts heen en terug en kwamen om die reden niet verder dan de thee van zijn hospita. Doodzonde.

Alkmaar blijkt een schitterende oude binnenstad te hebben. Smalle straatjes met unieke kleine winkeltjes en kroegen te over. Het schitterende weer deed een extra duit in het zakje en voor we het wisten bevonden mijn vriendin en ik ons op de Bloemenschuit. Een drijvend extra zaaltje voor een aanpalende horeca-gelegenheid. De akoestiek was vreselijk, maar het uitzicht, fantastisch. Net als onze voorzichtig schommelende lunch trouwens, top.

Waar kunnen wij vanavond lekker eten? vroegen we onze edelsmid nog net voor ze ons naar haar Egbert verwees. Zonder na te denken riep ze 'Heerlijk Nel'. Nel blijkt op de 1e verdieping boven café De Stapper te huizen. 15 krakende houten treden leiden ons naar een nu nog gesloten bistro. Even reserveren, want het is tenslotte zaterdagavond. Nel zelf blijkt een allervriendelijkste dame en er is warempel nog een tafeltje vrij. half 8 doen dan?

Nog een uurtje slenteren we wat door de smalle straatjes en verbazen ons over het lekkere weer en de mooie stad. We besluiten 'de vintage route' te lopen met daarlangs diverse kleinschalige winkelbedrijfjes die elk hun eigen eigenwijze ding doen. Allemaal met een knipoog naar de seventies. Hartstikke leuk, design? Soms, meestal niet, maar wel een lekker gevoel.

Om 5 uur lopen we naar onze B&B. B&B Torenburg, we pikken nog snel even een flesje Cava mee. Onze gastvrouw en gastheer hebben het prima voor mekaar. Een leuk vormgegeven ruime kamer met een eigen opgang, terras en, ja hoor een heus ligbad. Rozig door de warmte en een halve fles cava lopen we anderhalf uur later wederom de binnenstad in. Weer de ons inmiddels bekende 15 krakende treden, rasta-man in de keuken en Nel die ons verwelkomt. Ze leidt ons rap naar het enige nog onbezette tafeltje.

Mijn vriendin neemt plaats op de lederen bank en ik ga tegenover haar op een Thonet stoeltje zitten. Een bistro, met het interieur van inderdaad, een bistro. Geen hoogstandje aan design, maar gewoon zoals het hoort, gezellig. Een houten vloer, balkenplafond, gebeitste lambrisering en simpele houten tafeltjes. De decoratie stelt niet zoveel voor maar Nel heeft een authentieke sfeer. Fijn. Nel is heerlijk en fijn. Het eten is eenvoudig, gewoon lekker. De wijn is prima, de Prosecco niet. Daar doet Nel niet moeilijk over, een nieuw flesje proberen? Weer mis, 'dan gaat ie terug naar de leverancier' en uiteraard komt ie niet op de rekening. Een biertje dan? Heerlijk Nel.

Mijn vriendin en ik gaan als laatste de deur uit, dat hoort zo wanneer je als laatste arriveert, vinden wij in Brabant. Nel krijgt van ons een dikke fooi. Zit je hier al lang Nel? Nou eigenlijk pas 2 jaar. Ik heet ook eigenlijk geen Nel, nou ja een beetje. Ik heet Johanna Petronella. Toch een beetje Nel.

We slapen als roosjes in de Torenburgstraat. Voor we de volgende dag terug naar Den Bosch rijden doen nog even een kop echte koffie met de gastvrouw en gastheer. Ik maak tekening in het gastenboek. Happy Days & Big Love voor Cecile, Egbert en Alkmaar.
terug

happy

days

big

love