Huislijke horror

- 30 October 2018 door Edwin Timmers -

De studente wilde haar vriend verrassen door poedelnaakt in zijn bed te kruipen terwijl hij stond te douchen. Leuk, maar het liep anders.
We voelen onszelf het lekkerst als we onze eigen aanwezigheid niet opmerken. Het is bijvoorbeeld heel vervelend als je jezelf, ietsjes vertraagd, hoort praten tijdens een telefoongesprek. Als ik mijn eigen zweet ruik wanneer ik in het gezelschap van anderen ben, voel ik me niet op mijn gemak. Daarom douchen we en daarom douchte de vriend van de studente zich. Hij had gesport en rook zichzelf.

Ze belde aan en een huisgenoot van haar vriend deed open. “Hij staat onder de douche.” Dat treft, dacht ze en ze liep meteen door naar boven met haar snel gesmede snode plannetje. Buiten het licht in de badkamer was het boven stikdonker. Dit vond ze al spannend. Geesten en ander onbestemds vermoedt ze namelijk overal. Ze heeft een bangige aard. “My girl, my girl, don't lie to me
Tell me where did you sleep last night,” klonk het vanuit de badkamer.

Stilletjes sloop ze zijn slaapkamer binnen, trok haar kleren uit en schuifelde naar het bed. Ze wou de dekens terugtrekken, maar voelde iets. Lag er al iemand in bed? Een stoot adrenaline zette haar op scherp. Ze deinsde terug.

“Niet bang zijn, het is niks,” fluisterde ze zichzelf moed in. Ze had het licht aan kunnen maken, maar dat deed ze niet. Waarom ze dat niet deed, wist ze niet, vertelde ze achteraf. Haar ademhaling versnelde. Haar handen tastten over de dekens. Er lag iets zachts onder. De handen bewogen naar het hoofdeinde. Iets hards met haren. Een hoofd?

Op het moment dat ze gilde, sloeg de deur open en ging het licht aan. “Verdomme!” riep de huisgenoot. “Sorry, sorry, sorry! Ik wilde hem laten schrikken, niet jou.” De studente stond te grienen in haar blote billen. “In the pines in the pines, where the sun never shines,” galmde het in de badkamer.

Haar vriend had het hoofd bij de kringloopwinkel gekocht. Zo’n plastic buste waarop kinderen kappertje spelen. Hij had de ogen eruit gestoken omdat hij die nodig had voor een schoolopdracht. De buste lag sindsdien beneden in de gezamenlijke woonkamer en had de huisgenoten al meerdere keren de stuipen op het lijf gejaagd. Tijd voor revanche, dacht een van hen.
terug

voor

revanche