Spreeuw politieman

- 29 May 2017 door Edwin Timmers -

Ik was jarig en kreeg een boek. Een mooi boek: De zevende functie van taal, van Laurent Binet. Op de eerste paginas gaat het over het menselijke vermogen overal betekenis in te zien. Zo kan een stukje glas op de stoep iemand via het litteken op de rug van zijn hand terug in de tijd werpen.
Wat was je verdrietig toen je handje uit mama’s hand glipte tijdens het oversteken. Je maakte vaart en struikelde over je eigen benen. Precies daar waar je viel lag een stukje glas. De dokter zei dat het wel meeviel, “maar voor de zekerheid zal ik het even hechten”. Mama’s hand trilde tijdens het hechten. Dat voelde je. Nooit zou je haar hand nog loslaten.

Soms zie je dingen die geen bijzondere betekenis hebben, maar waarvan het beeld zich wel in je hoofd nestelt. Ik stapte in de auto, reed de straat uit een volgende in en zag een spreeuw wegvliegen, de spreeuw uit de titel bij deze tekst. Ik had foto-ogen op dat moment, dat moet wel, want het beeld staat me nog steeds kraakhelder voor ogen. Bij tegenlicht keek ik op de rug van de vogel, die met gespreide, puntige vleugels van me wegvloog. Ook de staart was gespreid. Ik zag het zo duidelijk dat ik de veren in de staart had kunnen tellen.

Tien minuten later, nog altijd in de auto, zag ik een politieman op de rug. Mijn foto-ogen schoten opnieuw een plaatje. De man heeft een dikke nek, gemillimeterd haar op zijn achterhoofd en geen haar bovenop. Hij staat voor een deur. Hij zal daar eeuwig staan. Waar wacht hij op? Was hij in functie? Hij droeg geen pet. Zijn armen hingen tegen zijn lijf. Een logge man.

Mijn wiskundeleraar zei minstens drie punten nodig te hebben voor een fatsoenlijke lijn. Een verhaallijn heeft misschien ook drie punten nodig. Twee hebben we er al: de spreeuw en de politieman. Zal ik er een plastic zakje bij doen? Of een hengel? Een plastic zakje in de rechterhand, een wit zakje. Dit maakt de politieman meelijwekkend. Wat zegt die spreeuw?

De spreeuw had zich losgemaakt van een zwerm die neerstreek op een koeienstal. Zit de spreeuw in het witte plastic zakje? Nee, ik denk dat de politiepet in het zakje zit. De spreeuw vertelde de politieman dat het pad van zijn vader, die ook politieman was, niet zijn pad is. Evengoed zit er een portie babi pangang met nasi in het plastic zakje. Om zijn oudste zoon mee te verrassen. Zijn vrouw had namelijk geappt dat zoonlief onafgebroken huilde sinds hij op straat was gevallen. “Maar hij lust helemaal geen babi pangang,” riep mama teleurgesteld. “Daar is hij ook nog veel te jong voor.”

“Dan eten wij het toch op,” had de politieman gereageerd. “En anders geef ik het wel aan de spreeuwen.” Die week was er een zwerm spreeuwen in hun tuin neergestreken.
terug

doe

dit

doe

dat