Vrijheid binnen hoge hekken

- 08 November 2017 door Edwin Timmers -

Zo’n maand geleden bezocht ik sinds lange tijd weer eens een groot festival. Ik liep er rond en verbaasde me over de enorme organisatie. Hoe krijgt men dit financieel rond? Tegelijk vroeg ik me af waarom ik wel naar een festival zou gaan en niet naar een kroeg.
Ik genoot van de aankleding van het festivalterrein. Precies heb ik het allemaal niet bekeken, daarvoor kwam ik oren en ogen tekort, maar de decorateurs creëren met steigermateriaal, doeken en zeilen een sfeer waarin ik me goed voel. Alles is er tijdelijk, en daarmee dus wezenlijk anders dan in bijvoorbeeld de Efteling. Toch werkt het. Natuurlijk werkt het. Het is theater.

Vorige week hoorde ik iemand vertellen over de tijd die hij had doorgebracht in plattelandsdiscotheken. Met gemengde gevoelens keek hij terug op de vele knokpartijen waaraan hij had deelgenomen. De meeste vriendengroepen hadden hun eigen stek in de discotheek, zo ook de zijne. Ze meenden hun plek als hun territorium te moeten verdedigen. Misschien wel hierom vernieuwden discotheken eens in de zoveel jaar hun interieur. Vriendengroepen met territoriumdrift brachten weliswaar veel geld op, maar verhinderden wellicht ook de komst van nieuw publiek. Door zo nu en dan de zaak grondig aan te pakken, werden stamgasten gedwongen zich opnieuw te oriënteren. Een nieuw interieur als een verdeel en heers strategie van de uitbater.

Bij mijn weten wordt er op festivals niet of nauwelijks gemat. Territoriumdrift schijnt er minder te zijn. Zou dat aan de inrichting liggen? Is het succes van festivals deels te verklaren uit het feit dat bezoekers zich in een nieuwe en dus vreemde omgeving ophouden?

Het viel me op dat bezoekers zich uitgelaten gedroegen, alsof ze ergens van bevrijd waren. Er was zogezegd veel lol. Festivals verstaan de kunst het gevoel van vrijheid bij haar bezoekers op te roepen. Mensen durven er vies te worden, luidkeels roepend over ‘straat’ te gaan, ongeremd te flirten en met de handen te eten. Je maakt er gemakkelijk contact, hoewel het gemiddelde contact er een hoge mate van vluchtigheid heeft. Op het omhekte terrein kan men één of meerdere dagen achtereen een relatief grotere vrijheid ervaren dan elders. Maar dan moet je wel centen hebben. Heel even dacht ik dat er een draaikolk in mijn portemonnee zat.

Een mooie ervaring, dit festivalbezoek. Ik kijk er met plezier op terug. Toch blijf ik een sterke voorkeur houden voor de kroeg of het kleine concertzaaltje. Je loopt er gemakkelijker in en uit. Ik ervaar er meer vrijheid. Misschien is de aloude kroeg wel de duurzame uitwas van het huidige uitgaansleven. Sociaal duurzaam en duurzaam ten aanzien van het milieu. Meer vrienden en minder rotzooi. Ja, het vertrouwde heeft ook wel wat.
terug

meer

vrienden

minder

rotzooi